De Erfprinses van Poitou, Eleonora van Aquitanië, scheidde van Lodewijk VII, de Koning van Frankrijk. Eleonora hertrouwde nu met Hendrik van Plantagenet, Graaf van Anjou. Dankzij de uitgestrekte gebieden die zijn vrouw als bruidsschat inbracht, werd Hendrik een van de machtigste vorsten in Frankrijk. Frederik van Staufen, bijgenaamd Barbarossa (Roodbaard), werd koning van Duitsland. Door zijn verwantschap met de beide toonaangevende vorstenhuizen in Duitsland (zelf behoorde hij tot de familie der Staufen, terwijl zijn neef Hendrik de Leeuw de leider was van de Welfen), wist Barbarossa de slepende burgeroorlog in Duitsland en Noord-Italië tussen Welfen en Staufen (in Italië: Guelfi en Ghibellini, dat wil zeggen Welfen en Gibellijnen) tot een voorlopig einde te brengen. De Scandinavische kerken werden losgemaakt van Hamburg, waaronder ze tot dan toe ressorteerden. In Noorwegen reorganiseerde Kardinaal Nikolaas Brekespear de kerk. Keizer Manuel I Comnenius van Byzantium ondernam een veldtocht tegen de Hongaren.
Toelichting