1943

1944

Na een heftige discussie besloot de GOU de betrekkingen met Duitsland te verbreken. De militaire regering reageerde prompt en verbrak op 26 januari de betrekkingen met Duitsland en Japan. Minder dan vier weken daarop dwongen Perón en andere GOU-leden die tegen deze stap waren, President Ramírez en zijn Minister van Buitenlandse Zaken tot aftreden. Generaal Edelmiro Farrell (1887-1980) werd president (24 februari). Drie maanden later werd Kolonel Perón benoemd tot Vice-president. Zowel in Argentinië als daarbuiten groeiden onderwijl de bedenkingen tegen Perón. Zijn bedoelingen leken onduidelijk en zijn methoden verwerpelijk.~~~ De regering van de VS vermoedde dat Perón een heimelijke bondgenoot was van de Nazi's en maakte zich zorgen over de militair-strategische situatie in Zuid-Amerika. In juni werd de Amerikaanse ambassadeur uit Buenos Aires teruggeroepen. In augustus werden de Argentijnse banktegoeden in de VS bevroren. Handel met Argentinië werd tot nader order verboden. De regering in Washington begon ook een groot diplomatiek offensief. De Amerikanen waren al sinds 1941 kwaad over de weigering van Argentinië om samen met de geallieerden aan de oorlog deel te nemen zoals de meeste andere landen van Midden- en Zuid-Amerika. Veel Argentijnen hadden echter sympathie voor de geallieerde zaak. De bevrijding van Parijs (25 augustus) werd in Buenos Aires bijna even uitbundig gevierd als in Parijs zelf.~~~ In Argentinië groeide de steun voor Perón, onder meer via massale betogingen.

1945

1946

1947

1948

1949

1950

1951

1952

1953

1954

1955

1956

1957

President Aramburu kondigde de terugkeer aan naar de democratie en beloofde verkiezingen te houden in het (Argentijnse) najaar van 1958. Hij voegde er echter aan toe dat het "monster" Perón nooit mocht terugkeren. In maart ontsnapte een aantal Peronistische leiders uit de gevangenis in Río Gallegos (in Patagonië) en vluchtte naar Chili. Onder hen bevonden zich de "ideoloog" John William Cooke en Héctor Cámpora (1909-1980). In september en oktober kondigden de "62 Peronistische Organisaties" (een groep vakbonden) een paar algemene stakingen af als protest tegen de regering.~~~ In december sloten Perón en de presidentskandidaat van de UCR, Arturo Frondizi (1908-1995), een geheim akkoord over de aanstaande verkiezingen. Perón zou zijn volgelingen instrueren op Frondizi te stemmen. In ruil daarvoor zou Frondizi, als hij president werd, geleidelijk aan de weg openen voor een herstel van het Peronisme.~~~ In Januari werd de eerste Argentijnse kernreactor in gebruik genomen.~~~ Het Argentijnse voetbalelftal werd in Lima kampioen van Zuid-Amerika.

1958

De algemene verkiezingen van 23 februari, waarvan de Peronistische partij was uitgesloten, eindigden met een grote overwinning voor Arturo Frondizi, die vier miljoen stemmen verzamelde. De belangrijkste andere kandidaat, Ricardo Balbín (1904-1981), kreeg er 2,5 miljoen. Frondizi's overwinning zou ondenkbaar zijn geweest zonder de steun van de aanhang van de verbannen president Perón. De nieuwe president moest allereerst de economie weer tot leven zien te wekken. Met een vriendelijker wetgeving werden nieuwe kansen geschapen voor buitenlandse investeringen (4 december). Teneinde de export van rundvlees (een van de belangrijkste bronnen voor buitenlandse valuta) te vergroten werd de "veda"ingesteld: eens per week was de verkoop van rundvlees aan binnenlandse consumenten verboden.~~~ Op 9 augustus had een incident plaats met Chili over het eilandje Snipe, in de Zuidelijke Atlantische Oceaan.~~~ Eind januari verliet Perón Caracas met zijn nieuwe vriendin, het animeermeisje ("copera")Isabel Martínez, die hij in Panamá had leren kennen. Perón moest Venezuela verlaten omdat het regime van zijn vriend Pérez Jiménez omver werd geworpen. Het nieuwe ballingsoord was de Dominikaanse Republiek.

1959

President Frondizi probeerde de buitenlandse contacten te versterken en de economie te verbeteren. Tijdens zijn officiële bezoek aan de VS (januari) verklaarde de president dat de Argentijnse neutraliteit tot het verleden behoorde. Voortaan zou Argentinië een betrouwbaar lid zijn van de westerse wereld. Deze uitspraken hadden grote betekenis tegen de achtergrond van de machtsovername op Cuba door Fidel Castro en zijn volgelingen (nieuwjaarsdag). In mei bracht de Indonesische President Soekarno (1901-1970) een staatsbezoek aan Argentinië, evenals de Israëlische minister van Buitenlandse zaken, Golda Meïr (1898-1978).~~~ Voor het economische herstel rekende Frondizi op zijn nieuwe minister van economische zaken, Alvaro Alsogaray (*1913). Diens maatregelen werden echter verworpen de vakbonden, die stakingen en protestbijeenkomsten organiseerden in september en november.~~~ Op 19 juni vond een fel anti-peronistische militaire opstand plaats onder leiding van Generaal Ossorio Arana. De beweging werd snel de kop in gedrukt. In september kwam Generaal Toranzo Montero in opstand. De militairen waren bang dat Frondizi de Peronisten vrij baan zou geven. In december begon een Peronistische plattelandsguerilla in de suikerprovincie Tucumán, waar in de periode juli tot september al grote arbeidsonrust was ontstaan onder de plantagearbeiders. De guerrillastrijders, de "uturuncos", werden geleid door Enrique Manuel Mena, bijgenaamde "comandante Uturunco". Deze beweging werd ook geïnspireerd door het succes van de guerrilla op Cuba, waar Fidel Castro (*1926) binnen een paar jaar de dictatuur van Fulgencio Batista (1902-1975) had verslagen en verdreven.

1960

Op 3 januari maakte de politie van Tucumán bekend dat de "uturuncos" in de provincie waren verslagen. Het bewind van Frondizi kreeg te kampen met een steeds sterkere oppositie, maar niet alleen vanwege het economische beleid. Op 23 januari demonstreerden huisvrouwen tegen de regeringspolitiek, die de kosten van levensonderhoud flink duurder maakte. Ook de strijdkrachten waren ontevreden. Het gerucht ging dat zij het vertrek zouden eisen van Frondizi. Om de militairen gerust te stellen, benoemde de president op 15 oktober een nieuwe minister van defensie, Generaal Rosendo Fraga.~~~ Adolf Eichmann (1906-1962), een berucht Nazi-misdadiger (hij was verantwoordelijk voor de fabrieksmatige moord op miljoenen Joden en Zigeuners), werd op 11 mei door agenten van de Israëlische geheime dienst Mossadin Buenos Aires ontvoerd en naar Israël gebracht om te worden berecht.~~~ Op 25 juli werd de staalfabriek "Generaal Savio" in San Nicolás officieel geopend.~~~ In januari verliet Perón de Dominikaanse Republiek, waar de politieke situatie met de dag onzekerder werd. Nu vond Perón een verblijfplaats in het Spanje van Generaal Francisco Franco (18-1975).

1961

In augustus ontving president Frondizi de Cubaanse (van oorsprong Argentijnse) minister van industrie, Ernesto "Che" Guevara (1928-1967). Dit was van grote betekenis want de betrekkingen tussen Cuba en de VS waren zeer gespannen. De Amerikaanse regering beschuldigde Fidel Castro ervan, een communistisch regime te willen invoeren.~~~ Het verzet van vakbonden en arbeiders tegen de economische politiek van Frondizi groeide. Een grote staking van spoorwegarbeiders (6 weken, eindigend op 10 december) zorgde voor flinke chaos.

1962

Onder dwang van het leger verbrak Frondizi de diplomatieke betrekkingen met Cuba (8 februari). De militairen werden op hun beurt onder druk gezet door hun Amerikaanse collega's, maar ook zelf waren ze bang voor een communistische revolutie in Argentinië.~~~ Bij regionale verkiezingen behaalden de Peronisten, die Frondizi volgens zijn belofte aan Perón (1957) had laten meedoen, een overwinning in vijf gebieden, waaronder het Federale District (Buenos Aires) en vier provincies (18 maart). Minister Alfredo Vitolo van binnenlandse zaken bood prompt zijn ontslag aan nadat de Peronistische overwinningen nietig waren verklaard en de gebieden onder toezicht van de centrale overheid waren geplaatst. De volgende dag stapte de rest van het kabinet op. Generaal Aramburu eiste in een open brief het aftreden van Frondizi. Op 28 maart voerde het leger een staatsgreep uit en arresteerde president Frondizi. José María Guido (1910-1975), de voorzitter van de Senaat, werd vervolgens benoemd tot president.~~~ In augustus ontbrandde een lang sluimerend conflict in het leger. Er waren twee facties, de "azules"en de "colorados", (respectievelijk "blauwen" en "roden"), die het niet eens waren over de hardheid waarmee tegen het Peronisme moest worden opgetreden. In september kwam het in Buenos Aires tot een vuurgevecht tussen de twee partijen. De benoeming van de als legalist bekend staande Generaal Juan Carlos Onganía (1914-1995) tot legercommandant, bezegelde de overwinning van de "azules". Deze factie, die een geleidelijke terugkeer naar een normale democratie wilde, had vooral veel aanhang bij de cavalerie. De verwoede anti-peronisten, tegenstanders van verkiezingen en golpistas (coupplegers), de "colorados," werden dikwijls ook "gorilas" genoemd.

1963

Het conflict tussen "azules" en "colorados" ging een nieuwe ronde in op 2 april met een opstand tegen de regering door de "colorados" in samenwerking met de marine. Enkele dagen later kwam de opstand ten einde toen een van de leiders, (ex-vice-president onder Aramburu), Admiraal Isaac Rojas (1906-1993), werd gearresteerd.~~~ Op 7 juli vonden presidentsverkiezingen plaats. De UCRP (een afsplitising van de UCR), met lijsttrekker en presidentskandidaat Arturo Illia (1900-1983) behaalde met 2,4 miljoen stemmen de overwinning. Toch was dat niet meer dan 25% van het totale electoraat. De andere kandidaten, Oscar Alende en Generaal Aramburu, kregen respectievelijk 1,6 miljoen en 1,3 miljoen stemmen. Op 12 oktober, de traditionele installeringsdag voor Argentijnse presidenten (de "día de la raza", de dag dat Columbus de Nieuwe Wereld ontdekte), aanvaardde Illia zijn functie.~~~ In augustus begon de ultrarechtse stadsguerrillagroep Tacuara haar gewelddadige activiteiten met een beroving van een bank in de hoofdstad, waarbij 14 miljoen pesos werden buitgemaakt. De leider van de groep was José Baxter, later een van de leiders van de Trotskistische ERP. De Tacuara-groep werd aanvankelijk gefinancierd door de Arabische Liga.

1964

Het bewind van president Illia was niet gezegend met een terugkeer van de dringend gewenste orde en rust in het land. De extreemrechtse guerrillagroep Tacuara voerde haar acties op. Ook van de andere kant van het politieke spectrum werd de druk groter: de CGT dreigde met grote gecoördineerde acties (fabrieksbezettingen) als de regering haar economische beleid niet snel veranderde. In mei bezette de CGT 1200 verschillende bedrijven en in juni begon een grote transportstaking. Bijna 4 miljoen arbeiders namen aan de acties deel. Onder druk daarvan voerde de regering het minimumloon in.~~~ Steeds luider werd de roep om een terugkeer van Perón. Verschillende Peronistische voormannen, onder wie ook vakbondsleider Augusto T. Vandor (1923-1969), zetten een heimelijke terugkeer van Perón op touw, de "Operación Retorno" (operatie terugkeer). De poging mislukte toen Perón een tussenlanding maakte in Rio de Janeiro. Daar werd hij door de Braziliaanse autoriteiten ingerekend en het land uitgezet, terug naar zijn ballingsoord Madrid (2 december).~~~ Eind augustus verzocht de VN Groot Brittannië om onderhandelingen te beginnen met Argentinië over de teruggave van de Falkland/Malvinaseilanden. De Argentijnse piloot Miguel Fitzgerald vloog naar de eilanden en plantte er de Argentijnse vlag om de eisen van zijn land kracht bij te zetten (8 september).

1965

In het najaar (februari en maart) werd het land opgeschrikt door een serie terroristische aanslagen.~~~ De anti-Amerikaanse stemming werd sterk aangewakkerd door de algemene verontwaardiging over de invasie van de mariniers van de VS in de Dominikaanse Republiek, om er de bezittingen van Amerikaanse staatsburgers te beschermen. Tijdens een grote protestdemonstratie van de CGT in Buenos Aires vielen verschillende gewonden en een dode (12 mei). Ook de studenten organiseerden grote demonstraties tegen de invasie.~~~ Op 10 december bereikte de expeditie onder leiding van Kolonel Jorge Leal de Zuidpool.

Net als het leger enige jaren daarvoor, werd nu de vakbeweging verscheurd door tweedracht. Ook hier had de onenigheid te maken met Perón en het Peronisme. Namens Perón verleende de derde vrouw van de ex-president, Isabel Martínez, steun aan de secretaris van de CGT, José Alonso. Ook de "62 Organisaties" konden rekenen op de steun van Perón. Toen Alonso bekendmaakte, dat Perón opdracht had gegeven om Augusto T. Vandor uit de vakbeweging te verwijderen ontstond er een gewelddadige strijd tussen de aanhangers van Vandor en die van Alonso, die op 10 februari uitmondde in grootscheepse straatgevechten. In mei werden bij een schietpartij in een café in Avellaneda, een industrievoorstad van Buenos Aires, drie vakbondsleiders van de "metaal" doodgeschoten.~~~ Het leger maakte zich grote zorgen over de steeds sterkere invloed van Perón op de vakbeweging, vooral ook omdat de regering werkeloos bleef toekijken. De geruchten over een aanstaande staatsgreep werden steeds sterker. Op 29 mei liet de bevelhebber van het leger, Generaal Pascual Pistarini (*1915), doorschemeren dat een staatsgreep nabij was. Verschillende media spraken zich ook openlijk uit over de wenselijkheid van een militaire staatsgreep. Onder hen was ook de gezaghebbende journalist Jacobo Timerman (1923-1999). Op 28 juni kwam de verwachte staatsgreep. President Illia werd met geweld uit het presidentiële paleis verwijderd en de volgende dag werd Luitenant-generaal Onganía (die al met pensioen was) president. De staatsgreep en het hervormingsprogram van samenleving en economie noemde men de "Revolución Argentina". Enkele dagen later werden alle politieke partijen bij decreet ontbonden. Op 29 juli werd bekendgemaakt dat de universiteiten onder staatstoezicht kwamen en dat het afgelopen was met het universitaire zelfbestuur. Met geweld werden de faculteiten 's avonds ontruimd in de "nacht van de lange stokken" (noche de los bastones largos).~~~ Op 28 september vond de "Operatie Condor" plaats, waarbij nationalistische jongeren een vliegtuig kaapten en het dwongen om te landen op de Falklands/Malvinaseilanden. Daarmee wilden zij de Argentijnse aanspraken op de eilandengroep ondersteunen.

1967

In januari maakte de minister van economische zaken, Alberto Krieger Vasena (*1920), zijn plan bekend voor het herstel van de nationale economie. Het plan voorzag in een strenge monetaristische politiek en in een grotere openstelling van Argentinië voor buitenlandse investeringen. Voorwaarde was wel dat de lonen laag bleven en dat tal van prijzen (voedsel, transport) vrij werden gegeven en dus zouden stijgen. De CGT was mordicus tegen, verkondigde een algemene staking en stelde andere acties in het vooruitzicht.~~~ In augustus kondigde president Onganía maatregelen af ter bestrijding van het communisme. Bij wet werden voortaan alle communistische activiteiten verboden. Het was een opluchting voor het regime, dat op 10 oktober de charismatische Argentijnse guerrillaleider "Che" Guevara (een held van de Cubaanse Revolutie) werd doodgeschoten door Amerikaanse rangers tijdens zijn campagne in de oerwouden van Bolivia.~~~ De voetbalclub Racing, uit Avellaneda, die gold als een bolwerk van Peronistische krachten, won de wereldbeker voor clubs in een wedstrijd tegen het Schotse Celtic Glasgow (4 november).

1968

Het probleem van de guerrilla bleek hardnekkiger en dieper geworteld dan verwacht. Op 19 september werd in Taco Ralo, in de provincie Tucumán, een Peronistische guerrillagroep gevangengenomen, die opereerde in de geest van Fidel Castro en "Che" Guevara. De leider was Envar El Kadre.~~~ Op 23 augustus werd Generaal Alejandro Agustín Lanusse (1918-1996) benoemd tot nieuwe bevelhebber van het leger.~~~ In mei voerde dokter Miguel Bellizi de eerste harttransplantatie uit in Argentinië. Het was tevens een bewijs voor het hoge technische niveau van de Argentijnse geneeskunde.~~~ Op 16 oktober won Estudiantes de la Plata de wereldbeker voetbal voor clubs in een uiterst gewelddadige en onsportieve wedstrijd tegen Manchester United. Verschillende spelers van Manchester moesten met bloedende wonden op brancards van het veld worden gedragen.

1969

In april vonden de eerste acties plaats van de Peronistische stadsguerrillagroep FAL (Fuerzas Armadas de Liberación, Bevrijdingsstrijdkrachten). Het doelwit was de legerplaats Campo de Mayo, buiten de hoofdstad Buenos Aires. In november werden bommen geplaatst bij de kantoren en vertegenwoordigingen van buitenlandse ondernemingen.~~~ Het verzet tegen de regering Onganía nam sterk toe. In mei braken protestdemonstraties uit in het hele land, maar vooral in de belangrijke provinciesteden Rosario en Córdoba. Rosario werd onder militair bestuur geplaatst. In Córdoba liep de situatie helemaal uit de hand op 29 mei. De regering verloor er gedurende enkele dagen het gezag. Een grote opstand van arbeiders en studenten hadden zich aaneengesloten tot wat eigenlijk een revolutie was, de "cordobazo".Het leger moest met grof geweld (14 doden) de orde herstellen. Eind augustus was er een algemene staking in het hele land.~~~ Op 30 juni werd Augusto Vandor vermoord in het hoofdkwartier van de vakbond die hij leidde, de UOM, de Bond van Metaalarbeiders.~~~ De Rotterdamse voetbalclub Feyenoord won de wedstrijd om de wereldbeker tegen Estudiantes de la Plata.

1970

1971

Het was duidelijk dat ook president Levingston niet kon regeren. Daarom werd hij op 23 maart afgezet en enkele dagen later vervangen door Generaal Lanusse. Minister van binnenlandse zaken Arturo Mor Roig (1914-1974) maakte bekend dat het verbod op politieke partijen werd opgeheven. Daarmee was de eerste stap gezet op weg naar politieke normalisering en een terugkeer naar de democratie. De nieuwe president riep de bevolking op tot een algemene verzoening maar dat bleek vergeefs. Teneinde de rust in het land te bevorderen besloot de regering de prijzen te bevriezen en de salarissen en pensioenen te verhogen (2 september). Niettemin was dat voor de CGT niet genoeg en daarom werd weer een algemene staking afgekondigd, waaraan dit keer veel werknemers hun medewerking verleenden. De rust keerde dus niet terug. In november en december braken overal wilde stakingen uit en werden in het wilde weg aanslagen gepleegd.~~~ Perón benoemde Héctor J. Cámpora, een trouwe en slaafse aanhanger van het Peronisme, tot zijn afgezant in Argentinië.

1974

Bij een grote 1-meibijeenkomst op het Plaza de Mayo schold president Perón de Montoneros (de half-ondergrondse Peronistische guerrillaorganisatie) uit voor melkmuilen (imberbes) en idioten (estúpidos). Daarmee was het sluimerende conflict tussen Perón en de jongerenorganisaties van het Peronisme, dat al geruime tijd in het geniep werd uitgevochten, officieel erkend. De Montoneros wilden dat Perón een socialistische revolutie zou ontketenen om de samenleving radicaal te veranderen. Perón wilde er niets van weten en ontpopte zich juist steeds meer als een steunpilaar van de gevestigde orde. Tijdens de toespraak van de president verlieten de Montoneros demonstratief de bijeenkomst en voerden hun offensief tegen de rechtervleugel van de partij, tegen leger en politie en tegen concurrerende guerrillaorganisaties verder op. Ook de andere guerrillagroepen schoten en moordden er op los, evenals de geheime commando's van leger en politie. De slachtoffers waren vooral hooggeplaatste en invloedrijke personen. In mei werd de priester Carlos Mujica vermoord, in juli ex-minister van binnenlandse zaken Arturo Mor Roig, in september de Chileense generaal Carlos Prats González (1915-1974), die in Argentinië asiel had gekregen. Op 1 november vermoordden de Montoneros Alberto Villar, de commandant van de federale politie.~~~ Op 1 juli overleed president Perón. Hij werd opgevolgd door de Vice-president, zijn derde vrouw Isabel, meestal kortweg sarcastisch "la señora"genoemd.

1976

Op 24 maart had, na lang aandringen vanuit belangrijke sectoren van de maatschappij, een staatsgreep plaats van de drie krijgsmachtonderdelen. President Isabel Perón werd afgezet en geïnterneerd. Luitenant-generaal Jorge Rafael Videla (*1925) werd president. De andere leden van de junta waren Admiraal Emilio Massera (*1925) en Luchtmachtgeneraal Orlando Agosti. Videla kondigde aan dat het land nu radicaal zou veranderen. De hele maatschappij en de economie zouden grondig worden gesaneerd en hervormd. Dit plan heette "Proceso de Reorganización Nacional", meestal kort aangeduid als "El proceso". In het nieuwe kabinet van 9 ministers zaten 7 militairen. Het was de meest militaire regering uit de geschiedenis van Argentinië.~~~ De nieuwe minister van economie, José Martínez de Hoz (*1925), wilde de overdreven gegroeide overheidssector verkleinen, de macht van vakbonden beperken, en Argentinië's comparatieve voordeel als landbouwnatie maximaal uitbuiten. Daarvoor was een monetaristisch beleid nodig en moesten de protectionistische invoerrechten drastisch naar omlaag. De kunstmatig hoge peso luidde een periode in van ongehoorde speculatie. Dit was de tijd van "plata dulce", (zoetsmakend geld, of "sweet money").~~~ De strijd tegen de guerrilla (doorgaans "guerra sucia", vuile oorlog genoemd) werd met voortvarendheid aangepakt. Op 19 juli werd de leider van de ERP, Mario Roberto Santucho (1936-1976), doodgeschoten bij een gevecht. De ERP was al grotendeels uitgeschakeld in Tucumán in een grootscheepse anti-guerrilla-actie van het leger. De enige andere guerrillagroep die nu nog overbleef waren de Montoneros. De hardheid van de repressie van het nieuwe bewind bleek in september, toen in La Plata een aantal middelbare scholieren werd ontvoerd en vermoord. Hun enige misdrijf was dat ze hadden gedemonstreerd voor speciale bustarieven.

1977

In april werd de directeur van het gezaghebbende dagblad La Opinión, Jacobo Timerman gearresteerd. Na zijn vrijlating, geruime tijd later, schreef Timerman een boek dat een indringend beeld schetste van de systematische mishandeling en marteling van politieke gevangenen. Timerman werd gearresteerd in samenhang met "el caso Graiver" (de zaak Graiver), omdat zijn vroegere compagnon, David Graiver, ervan werd verdacht geld wit te wassen voor de Montoneros. Graiver was in 1975 bij een vliegtuigongeluk om het leven gekomen.~~~ De strijd tegen de guerrilla ging gewoon door. Wel vonden er nog ruim 600 aanslagen plaats, maar de guerrilla had nog maar minder dan de helft van de leden van twee jaar daarvoor. De eerste groep van veertien moeders van verdwenen kinderen begon een stille omgang op het Plaza de Mayo. De regering kon er niets tegen doen omdat de vrouwen alleen maar vroegen waar hun kinderen waren gebleven en verder niets ten nadele van de autoriteiten riepen, schreven of zeiden. Deze actie bleek uitermate effectief en bracht de regering in steeds grotere verlegenheid~~~ In mei werd bekend dat de arbitrage in het geschil tussen Argentinië en Chili over de soevereine rechten op drie kleine eilanden in het Beagle Kanaal (Nueva, Lennox en Picton), ten gunste van Chili was uitgevallen.~~~ Hoewel het regime van Videla vocht tegen het communisme in eigen land, trad in augustus een verdrag met de Sovjet-Unie in werking dat voorzag in brede samenwerking op het gebied van de handel, de techniek en de wetenschap. Het verdrag was nog een erfenis van de regeringen Perón.~~~ De tennisser Guillermo Vilas (*1952), bijgenaamd "Willy", werd open Amerikaans kampioen op Forest Hills ("US Open").

1978

De belangrijkste gebeurtenis van het jaar was zonder meer het wereldkampioenschap voetbal. Over de hele wereld waren er mensen die heftig protesteerden tegen het evenement in Argentinië, en die eisten dat het kampioenschap zou worden geboycot vanwege de grove en aanhoudende schendingen van de rechten van de mens door de militaire junta. Ook in Nederland was er veel protest tegen de deelneming van het Nederlands elftal. Uiteindelijk nam Nederland deel zonder Johan Cruijff (*1947), 's werelds beste voetballer. Nederland verloor de eindstrijd met 3:1 van het Argentijnse elftal (25 juni). Voor de gelegenheid was Buenos Aires verfraaid en opgepoetst. Het militaire regime probeerde zich van zijn beste kant te tonen aan de buitenwereld.~~~ In december werd het Zweeds-Argentijnse meisje Elena Holmberg ontvoerd en tenslotte na marteling vermoord, naar later bleek door luitenant Alfredo Astiz (*1950) van de Argentijnse marine. Astiz leidde een beruchte eenheid die zich te buiten ging aan wreedheden en moordpartijen tegen weerloze slachtoffers. Zo werd ook het buitenland betrokken bij de schendingen van de mensenrechten in Argentinië. Er werden ook staatsburgers uit Spanje, Duitsland en Frankrijk ontvoerd en vermoord.~~~ In januari verklaarde de regering dat Argentinië de arbitrage-uitspraak in het geschil met Chili niet wenste te erkennen. Eind november brachten Koning Juan Carlos I van Spanje (*1938) en Koningin Sofia (*1938) een staatsbezoek aan Argentinië.

1979

In september bezocht een delegatie van de Inter-Amerikaanse Commissie voor Mensenrechten Argentinië. De delegatie deed een aantal aanbevelingen voor de verbetering van de situatie en overhandigde de regering een lijst met de namen van bijna 6000 personen die waren vermist in de periode van januari 1975 tot mei 1979.~~~ Aan het politieke geweld was nog geen einde gekomen. Aanslagen op vooraanstaande personen gingen door, evenals de represailles van de regering tegen wat er nog over was van de guerrilla.~~~ In december verliet Robert Cox het land. Cox, hoofdredacteur van de gezaghebbende krant The Buenos Aires Herald die zich niets van de censuur aantrok, ontving voortdurend doodsbedreigingen.

1980

1981

Op 3 februari, na de zomervakantie, zorgde een devaluatie van de peso voor grote paniek. Honderdduizenden probeerden de spaarcenten die ze nog hadden te wisselen tegen dollars. Volgens de beslissing van de militairen die in feite de macht hadden (de junta), moest president Videla op 29 maart wegens zijn uiteindelijk falende beleid het veld ruimen voor Luitenant-generaal Roberto Eduardo Viola (1924-1994). De nieuwe president genoot vooral in Washington DC groot aanzien en vertrouwen. Viola hield het echter nauwelijks een jaar uit en faalde net als Videla om orde en rust en vooral economische bloei teweeg te brengen. Daarom moest President Viola op 22 december plaatsmaken voor Luitenant-generaal Leopoldo Fortunato Galtieri (*1926), de commandant van het leger.~~~ In Italië werd een arrestatiebevel uitgevaardigd tegen Licio Gelli (*1919), grootmeester van de vrijmetselaarsloge P-2, die ook een nauwe vriendschap onderhield met de voortvluchtige José López Rega en met het Juntalid Admiraal Emilio Massera. De P-2 Loge was betrokken bij een reeks politieke en financiële schandalen, met name het faillissement van de Banco Ambrosiano, een bank die voor het Vaticaan werkte.

1982

De tegenstand tegen de regering groeide. De verboden vakbonden, waaronder de CGT, werden steeds stoutmoediger. Op 30 maart werd een grote demonstratie door de politie hardhandig neergeslagen.~~~ Inmiddels was de regering begonnen met een geheim plan om de Falkland/Malvinas-eilanden weer voor Argentinië in bezit te nemen. De verwachting was dat een dergelijke actie in een keer zou zorgen voor de zo dringend gewenste populariteit voor het regime. Ook de vakbonden en de oppositie kon zo de mond worden gesnoerd. Op 2 april werden de eilanden bezet door de Argentijnse strijdkrachten. De Britse premier Margaret Thatcher, die het in eigen land ook te stellen had met een lastige vakbeweging, greep de kans aan om haar macht en populariteit te vergroten. Gesteund door de VS, door een enthousiaste publieke opinie en door een slaafse pers, presenteerde Thatcher zich als een herboren Churchill die in naam van de beschaving en de democratie ten strijde trok tegen dictatuur en repressie. De grote Britse strijdmacht die naar de eilanden werd gezonden versloeg de incompetent geleide Argentijnse troepen. De oorlog kostte het leven aan 250 Britse soldaten en meer dan 1000 Argentijnen. Op 2 juni waren de eilanden weer in Britse handen. De Argentijnse marine durfde na het verlies van de kruiser Belgrano (getorpedeerd door een vijandelijke onderzeeboot) niet meer uit te varen. De landmacht faalde ook en alleen de luchtmacht weerde zich door de vijand gevoelige verliezen toe te brengen. Tijdens de oorlog bracht Paus Johannes Paulus II een officieel bezoek aan Argentinië.~~~ President Galtieri, die was veranderd in een nerveuze alcoholicus, moest snel vertrekken. Hij werd op 1 juli opgevolgd door Generaal-majoor Reynaldo Benito Antonio Bignone (*1928). Er bleef de militairen, die nu alle respect en prestige hadden verloren, niets anders over dan een transitie naar de democratie voor te bereiden. De economie verkeerde in een desastreuze toestand. De buitenlandse schuld bedroeg ruim 40 miljard dollar en de jaarinflatie beliep 210%.

1983

1984

In september overhandigde de schrijver Ernesto Sábato, voorzitter van de Commissie tot Onderzoek naar de Verdwijningen van Personen (Conadep) zijn verslag aan president Alfonsín. Er was een lijst bijgevoegd met de namen van bijna 9000 personen van wie vaststond dat ze tijdens het militaire bewind spoorloos waren verdwenen.~~~ César Milstein (*1927)ontving als derde Argentijn en als derde Latijns-Amerikaan een wetenschappelijke Nobelprijs, namelijk voor fysiologie en medicijnen.~~~ De economie was er vreselijk slecht aan toe. De inflatie bedroeg gemiddeld bijna 2% per dag en kwam uit op een jaartotaal van 687,8%.

1985

Op 14 juni maakte de minister van economische zaken, Juan Vital Sourrouille, een nieuw monetair plan bekend, dat de Argentijnse munt moest saneren. De waarde van de nieuwe munteenheid, de Austral, werd vastgesteld op 1000 oude Pesos Argentinos. De economie liet zich echter niet zo maar saneren. De inflatie bedroeg meer dan 300%.~~~ Bij de verkiezingen van 3 november voor een gedeeltelijke vervanging van de zetels in het Congres won de UCR een relatieve meerderheid van 43%.~~~ De democratie was in elk geval stevig gevestigd. Dat was al eerder gebleken, toen een reeks bomaanslagen van verschillende groeperingen geen resultaat bleken te hebben. De staat van beleg, die gedurende twee maanden van kracht was (oktober-november) bleek afdoende.~~~ Op 9 december werd het vonnis geveld in het proces tegen de leiders van de militaire junta's die het land sinds 1976 hadden bestuurd. Luitenant-generaal Videla en Admiraal Massera kregen levenslang, drie andere leden kregen kortere gevangenisstraffen. Generaal Galtieri, Admiraal Jorge Anaya en Luchtmachtgeneraals Basilio Lami Dozo en Graffigna werden vrijgesproken van schendingen van de mensenrechten.

1986

1987

De ontevredenheid binnen het leger over de politiek van de regering (de aanhoudende onzekerheid over rechtsvervolgingen, de bezuinigingen, het prestigeverlies na de terugkeer van de democratie) leidde tot enkele ernstige crises. Op 15 april weigerde majoor Ernesto P. Barreiro te verschijnen voor een civiele rechtbank en vluchtte naar een basis van de luchtmobiele eenheid in Córdoba. De volgende dag kwam overste Aldo Rico op de Infanterieopleidingsschool op het grote legerkamp Campo de Mayo (bij Buenos Aires) in opstand tegen de regering. Zo begon de crisis van de Heilige Week. Dankzij tactvol optreden wist president Alfonsín de crisis te bezweren.~~~ Het congres nam de obediencia debida-wet aan, die bepaalde dat militairen, die zich tijdens de militaire dictatuur bij het opvolgen van bevelen hadden schuldig gemaakt aan de schending van de rechten van de mens, niet strafbaar waren. Bij de verkiezingen voor de provinciale regeringen (6 september) behaalde de Peronistische partij grote winst. Antonio Cafiero werd gouverneur van de belangrijke provincie Buenos Aires.

1988

1989

De militaire protestbeweging "Todos por la Patria" (allen voor het vaderland), onder aanvoering van Enrique Gorriarán Merlo, probeerde de kazerne La Tablada te bezetten. Loyale legeronderdelen maakten een einde aan de opstand. Daarbij vielen 35 doden. President Alfonsín bleek ook niet in staat de economische moeilijkheden op te lossen. Onder zijn leiding gleed het land steeds verder de chaos in. Op 7 februari zorgde een devaluatie voor dolle paniek in de financiële wereld, vooral in de "city" van Buenos Aires. Op 19 mei, kort na de presidentsverkiezingen werden in verschillende steden winkels en supermarkten geplunderd. Eén ding had Alfonsín wel goed voor elkaar: hij had het land weer moreel aanzien gegeven door zonder plichtplegingen de hoofdschuldigen van de excessen in de "vuile oorlog" voor het gerecht te slepen.~~~ Bij de presidentsverkiezingen van 14 mei won de PJ, de Peronistische partij, met bijna 50% van de stemmen. Een maand later maakte Alfonsín bekend dat hij eerder wilde aftreden. Drie weken daarna werd de winnaar van de verkiezingen, Carlos Saúl Menem (*1930, van Libanese afkomst), beëdigd als president. De familie van de vrouw van Menem, Zulema Yoma (eveneens van Arabische origine), was nauw betrokken bij de internationale smokkel van verdovende middelen. Dat kon de kiezers weinig schelen, zolang Menem maar aan hun verwachtingen beantwoordde en een goed economisch beleid voerde.~~~ Menem begon meteen met een energieke economische politiek. Hoewel van hem als Peronist verwacht mocht worden dat hij een meer socialistisch beleid zou voeren, bleek hij het tegendeel te doen. Menem ontpopte zich als een neoliberaal en voerde net zo'n economische politiek als de militaire junta van Videla. Op 1 september werd de verliesgevende ENTel, de staatstelefoonmaatschappij, geprivatiseerd.~~~ Op 30 september werden de stoffelijke resten van Brigadier Juan Manuel de Rosas (1793-1877, de nationalistische gouverneur van Buenos Aires in de periode 1829-1852) naar Argentinië gebracht.

1990

1991

1992

Op 1 januari kwam de nieuwe munt in omloop: de peso (teken: $). De waarde was gelijk aan de dollar. De politiek van de regering kon de goedkeuring van de vakbonden niet wegdragen. Begin november organiseerde de CGT de eerste algemene staking tegen de regering Menem. Toch bleek de nieuwe economische politiek te werken. De verkoop van staatsbedrijven bracht de regering meer dan 20 miljard dollar op. Daarmee werd de kostbare monetaire politiek grotendeels gefinancierd. De economische groei bedroeg 6,5%, hoger dan in enig jaar gedurende het recente verleden. De inflatie was eindelijk beteugeld en bedroeg slechts 10,5%.~~~ Op 17 maart ontplofte een krachtige bom, geplaatst door Iraanse terroristen, in de Israëlische ambassade in de hoofdstad. Er waren 18 doden en 250 gewonden.~~~ De tennisspeelster Gabriela Sabatini (*1970) won het open kampioenschap van de VS.~~~ Het noorden werd geteisterd door een cholera-epidemie.

1993

De periodieke verkiezingen in oktober leverden belangrijke overwinningen op voor de Peronisten. De politiek van Menem en zijn economische adviseurs werd daarmee grotendeels gelegitimeerd en ondersteund.

1994

1995

Op 15 maart kwam de zoon van president Menem, Carlos Facundo, om het leven toen de helikopter waarin hij vloog, neerstortte. Hoewel het vermoedelijk een moordaanslag betrof, gaf de president opdracht, geen onderzoek in te stellen. Daardoor laadde hij sterk de verdenking op zich dat allerlei verhalen over illegale activiteiten in de onmiddellijke omgeving van de president juist waren.~~~ Bij de presidentsverkiezingen van 14 mei werd Menem herkozen met 50% van de stemmen. De kandidaat van de UCR, Horacio Massaccesi (*1948), kreeg maar 17%. De andere kandidaat, José Octavio Bordón, een voormalige Peronist, die nu aan het hoofd stond van de gelegenheidspartij Frepaso, kreeg 29%. Eduardo Bauzá (*1939) werd benoemd in de nieuwe functie van ministerieel coördinator (september).~~~ De economie kon zich herstellen van de "tequila crisis", zoals de crisis die in december 1994 in Mexico was begonnen bekend stond. De inflatie bedroeg slechts 3,5%, maar de economische groei was negatief (4,5%). Ernstiger was het probleem van de werkeloosheid (20%), een relatief nieuw verschijnsel in een land, dat tot ongeveer 1985 steeds volledige werkgelegenheid had gekend.~~~ In juli werd een ruzie met Brazilië beslecht. Argentinië klaagde erover dat Brazilië, in strijd met de Mercosur bepalingen, de invoer van Argentijnse auto-onderdelen belemmerde.~~~ Bij de Panamerikaanse Spelen (gehouden in Mar del Plata), behaalde Argentinië 40 gouden medailles.

1996

1997

Bij de verkiezingen voor het Congres op 26 oktober (waarbij 127 van de 257 zetels op het spel stonden), behaalde de oppositie een grote winst. De coalitie Alianza para el Trabajo, la Justicia y la Educación (Verbond voor Arbeid, Gerechtigheid en Onderwijs), die bestond uit de UCR en de Frepaso, won 46% van de stemmen en verhoogde het totaal aantal zetels naar 110. De Peronisten hadden nog altijd 118 zetels.~~~ In Madrid werd Korvetkapitein Adolfo Scilingo gearresteerd omdat hij tijdens de militaire dictatuur mensen had vermoord door ze op 2000 meter hoogte boven zee uit helikopters te gooien. Op deze manier zijn naar schatting 4400 personen vermoord in de periode 1976-1982.~~~ In januari werd het lichaam gevonden van de persfotograaf José Luis Cabezas, die blijkbaar was vermoord. Rechercheurs ontdekten de betrokkenheid van de zakenman Alfredo Yabrán (1944-1998), eigenaar van de snelpostdienst OCA, een vriend van President Menem en eveneens van Arabische afkomst.~~~ Met de Argentijnse economie ging het uitstekend. De groei bedroeg 8,4% en de inflatie was met 0,4% bijna helemaal verdwenen.

1998

In maart besliste het Congres dat de wetten punto final (1986) en obediencia debida (1987) moesten worden afgeschaft, omdat ze onder druk van het leger tot stand waren gekomen. Beide wetten ontsloegen iedereen van rechtsvervolging die ook maar op een of andere manier betrokken was geweest bij de repressie onder het militaire bewind van 1976-1983. President Menem sprak evenwel zijn veto uit over de stap van het Congres. Overigens gaf Menem wel opdracht om Fregatkapitein Alfredo Astiz oneervol ontslag uit de marine te geven omdat hij in een interview had verklaard er trots op te zijn dat hij actief had deelgenomen aan de strijd tegen de oppositie in de jaren van het militaire bewind. Astiz toonde geen enkele vorm van wroeging over de moorden die hij toen had gepleegd op weerloze gevangenen.~~~ Nadat hij was aangeklaagd wegens de moord op de persfotograaf Cabezas, pleegde Alfredo Yabrán zelfmoord. Ex-junta-leden Videla en Massera (1976-1981) werden gearresteerd wegens kinderroof.~~~ Eind april werd Dinko Sakic (*1922) uitgeleverd aan Kroatië. Sakic was tijdens de Tweede Wereldoorlog commandant van het Kroatische concentratiekamp Jasenovac (waar bijna 1 miljoen mensen werden vermoord), en was in 1945, samen met duizenden andere handlangers van het misdadige Ustasja-regime, naar Argentinië gevlucht.

1999