Argentinië anno 2002 |
Argentijnse Republiek President: Duhalde(2001/2) Oppervlakte: 2.780.000 km2 Bevolking:35.700.000 BNP*) per inwoner: $ 8.950 Hoofdstad: Buenos Aires Munteenheid: Argentijnse Peso Taal: Spaans *) BNP: Bruto Nationaal Product |
Godsdiensten: R.Kath. 91%, Prot. 2% Analfabetisme: 5% BNP: $ 319 mrd (Landbouw 6%, Industrie 31%, Diensten 63%) Export: $ 26 mrd Import: $ 31 mrd Handelspartners: U.S.A., Brazilië, Bolivia, Duitsland, Japan, Italië, Nederland |
|
| 1806 | Een Brits invasieleger van ca. 1600
man, onder generaal William Carr Beresford (1768-1854) landde bij Buenos Aires
en veroverde de stad. Daaruit werden de bezetters evenwel snel verdreven door
plaatselijke troepen onder bevel van de in Frankrijk geboren marineofficier
Jacques (Santiago) Liniers (1753-1810). Onderkoning Sobremonte (1746-1827) was
gevlucht maar werd afgezet. De plaatselijke bevolking benoemde in zijn plaats
Liniers tot (voorlopig) onderkoning. |
||
| 1807 | In augustus landde opnieuw een Brits
leger bij Buenos Aires. De 10.000 man stonden onder bevel van Generaal John
Whitelocke (1759-1833). De bewoners van Buenos Aires waren echter goed
voorbereid en versloegen het invasieleger even ten zuiden van de stad.
[Napoleon zette in Spanje zijn broer Joseph op de troon, nadat hij de regerende
dynastie tot aftreden had gedwongen]. |
||
| 1808 | Voorlopig onderkoning Liniers kwam in
conflict met Francisco Javier Elío (1766-1822), de gouverneur van
Montevideo. Elío weigerde het gezag van Liniers te erkennen en vormde
een onafhankelijke junta in Montevideo. |
||
| 1809 | De Spaanse koopman Martín de
Álzaga (1756-1812) probeerde aan het hoofd van een rebellie op 1 januari
Liniers ten val te brengen. Niet lang daarna arriveerde Baltasar Hidalgo de
Cisneros (1758-1829), die door de Junta Suprema van Sevilla (de
interimregering in Spanje) tot onderkoning was benoemd. In november stelde de
nieuwe onderkoning de haven van Buenos Aires tijdelijk open voor de
internationale handel. |
||
| 1810 | Baltasar de Cisneros, de onderkoning
van de Río de la Plata, maakte op 18 mei bekend dat de Junta Central in
Sevilla was ontbonden en dat het Spaanse rijk geen wettige centrale regering
had. Op 22 mei werden de (belangrijkste) burgers voor een vergadering
bijeengeroepen in het stadhuis. Na enkele dagen vergaderen, waarbij het
centrale plein voor het stadhuis was afgegrendeld door het Patricios-regiment
onder leiding van Cornelio de Saavedra (1759-1829), werd besloten tot de
vorming van een voorlopige regering: een junta onder voorzitterschap van
Saavedra. De onderkoning werd afgezet (25 mei). De gouverneur van
Córdoba, Juan Gutiérrez de la Concha (1760-1810), weigerde het
nieuwe bestuur te erkennen en begon een contrarevolutie. Op 25 augustus werden
de leiders van deze beweging, inclusief ex-onderkoning Liniers, gefusilleerd in
opdracht van de junta. In Montevideo werd de nieuwe regering voorwaardelijk
erkend, maar in Paraguay en Boven-Perú groeide verzet. Een
strafexpeditie naar Paraguay werd verslagen, maar die naar Boven-Perú
versloeg de rebellen in de Slag bij Suipacha, de eerste overwinning van de
patriotten. Het patriotse leger telde 600 man, de royalisten 800. Binnen de
junta ontstond een scheuring tussen conservatieven (Saavedra en aanhang) en
progressieven, of liberalen, onder aanvoering van Mariano Moreno (1777-1811).
Op 18 december werd de junta uitgebreid met afgevaardigden van de provincies in
het binnenland (Junta Grande). |
||
| 1811 | Brigadier Elío arriveerde in
Montevideo. Hij was door de Junta van Cádiz, de nieuwe voorlopige
regering van Spanje, benoemd tot onderkoning van de Río de la Plata.
Kort daarop verklaarde Elío Buenos Aires de oorlog. Op het platteland
rond Montevideo kwam de bevolking in opstand tegen de nieuwe onderkoning
(zogenaamde Grito de Asencio). José Gervasio Artigas (1764-1850)
begon een guerilla in de Banda Oriental (het tegenwoordige Uruguay)
tegen het bewind van Elío. Een hulpkorps uit Buenos Aires onder bevel
van Generaal José Rondeau (1773-1844) kwam Artigas te hulp en sloeg het
beleg voor Montevideo. Elío verzocht en kreeg militaire hulp uit
Brazilië.~~~ Mariano Moreno trad af als secretaris van de Junta in Buenos
Aires (januari) en vertrok in maart naar Engeland, maar overleed onderweg. In
Buenos Aires vormde zich de Sociedad Patriótica, een radikale
revolutionaire beweging geïnspireerd door de denkbeelden van Moreno. In
december vond de "revolución de los orilleros" plaats, een
massademonstratie van groepen die op de hand waren van juntaleider Saavedra. De
expeditie naar Paraguay onder bevel van Generaal Manuel Belgrano (1770-1821)
werd op 3 maart verslagen bij Tacuarí. Op 20 juni werd het Noordelijke
Leger in de Slag bij Huáqui verslagen door royalistische troepen uit
Perú. De landstreek Boven Perú ging daarmee voor de
revolutionaire regering in Buenos Aires verloren. In september werd het eerste
driemanschap gevormd. |
||
| 1812 | In juli kwam de Spaanse koopman
Álzaga in opstand tegen de revolutionaire regering van Buenos Aires. Hij
werd in het geheim gesteund door onderkoning Elío. De revolutie mislukte
evenwel en Álzaga werd ter dood gebracht (juli). Op 8 october werd het
driemanschap ten val gebracht door een militaire staatsgreep uitgevoerd door
troepen onder bevel van Generaal José de San Martín (1776-1850)
en Carlos de Alvear (1789-1852). Er werd onmiddellijk een nieuw driemanschap
gevormd.~~~ In september behaalde Generaal Belgrano, de nieuwe bevelhebber van
het Noordelijke Leger, een grote overwinning op de royalisten in de Slag bij
Tucumán. |
||
| 1813 | In januari begon de Asamblea
General Constituyente (Algemene grondwetgevende vergadering) haar
zittingen. Deze vergadering heette ook wel de Assemblée van het jaar
XIII.~~~ Naar aanleiding van de overeenkomst die hij met de Manuel de Sarratea
(1774-1849) in Sarandí del Yí had gesloten, riep Artigas in
Peñarol een regionaal congres bijeen. De afgevaardigden werden echter
verworpen door de Assemblée van het jaar XIII.~~~ Op 20 februari
versloeg Generaal Belgrano de royalisten in de Slag bij Salta. In october
werden zijn troepen echter verslagen bij Vilcapugio en in november bij Ayohuma.
Opnieuw was de inval van de patriotten in Boven-Perú tot stilstaan
gebracht. |
||
| 1814 | Op 22 januari werd weer een nieuwe
regering ingesteld in Buenos Aires. Ditmaal werd gekozen voor een eenhoofdig
gezag onder Gervasio Antonio de Posadas (1757-1833) als Director Supremo
(22 januari). Generaal San Martín werd benoemd tot bevelhebber van het
Noordelijke Leger en later (december) tot gouverneur van Cuyo, de streek rond
Mendoza. De roepen van het Noordelijk Leger muitten in december en de
verdediging van de noordgrens stortte ineen, ware het niet dat Martín
Miguel Güemes (1785-1821) aan het hoofd van een vrijwilligersleger van
gauchos die taak op zich nam. Daarmee begon de zogenaamde "Guerra
gaucha", de gaucho-oorlog, in feite een guerilla tegen de royalisten.
Directeur Posadas verklaarde Artigas vogelvrij omdat hij zich onttrok aan diens
gezag. In juli werd Artigas echter in ere hersteld. De Banda Oriental
werd erkend als autonome provincie. Op 23 juni was Montevideo in handen
gevallen van de patriotten (onder leiding van Alvear) en moest Elío
vluchten. Directeur Posadas trad af in december. |
||
| 1815 | In januari werd Carlos María de
Alvear, het neefje van Posadas, benoemd tot Director Supremo. In april moest
Alvear al aftreden. In zijn plaats werd Ignacio Álvarez Thomás
(1787-1857) benoemd. Ook de Assemblée werd ontbonden. In juni richtte
Artigas de "Liga de los pueblos libres" op, het verbond van
vrije volkeren. De nieuwe grondwet, opgesteld door de zogenaamde Junta de
Observación, de Raad van Toezicht, benoemd door Alvear, vond geen
genade in de ogen van de provincies in het binnenland. Daarvoor hield het plan
te weinig rekening met hun wensen en problemen en te veel met die van Buenos
Aires. Generaal San Martín, de gouverneur van Mendoza, wees het ontwerp
van de hand.~~~ Alvear stuurde Manuel José García (1784-1848)
naar Rio de Janeiro om te onderhandelen met de Engelse gezant Lord Strangford
(1780-1855). Bij deze gelegenheid bood García aan dat de Río de
la Plata zich onder Engels bestuur zou stellen.~~~ Generaal Rondeau, de nieuwe
commandant van het Noordelijke Leger, bezette Potosí (in het
tegenwoordige Bolivia). Later werd Rondeau's leger verslagen bij Venta y Media
en Sipe-Sipe. |
||
| 1816 | In maart begon het Congres van
Tucumán zijn zittingen. Het Congres was opgericht op instigatie van
Generaal San Martín met de bedoeling de onafhankelijkheid van de
Río de la Plata uit te roepen. In mei benoemde het Congres Juan
Martín de Pueyrredón (1777-1850) tot Director Supremo en
op 9 juli werd de onafhankelijkheid uitgeroepen. De Río de la Plata
heette officieel: Provincias Unidas de Sudamérica, Verenigde
Provinciën van Zuid Amerika. De naam was ontleend aan die van de Republiek
der Verenigde Nederlanden, de eerste staat die werd gecreëerd na een
succesvolle opstand tegen de Spaanse Koning. Kolonel Manuel Dorrego (1787-1829)
werd naar de Verenigde Staten verbannen als straf voor zijn poging om het
bewind omver te werpen.~~~ Portugese troepen bezetten de Banda Oriental,
formeel een onderdeel van de Verenigde Provinciën. Artigas organiseerde
het verzet tegen de bezetters. |
||
| 1817 | Onder bevel van Generaal San
Martín begon het Andesleger zijn opmars naar Chili met een gevaarlijke
tocht dwars door de bergen (januari). Op 12 februari versloeg San Martín
de royalisten in de Slag bij Chacabuco en maakte kort daarna zijn intocht in de
Chileense hoofdstad Santiago. Aan de andere kant van de Andes, in Salta en
Jujuy, vluchtten de royalisten voor de gauchos van Güemes. Directeur
Pueyrredón probeerde de beweging van Artigas te bedwingen door troepen
op hem af te sturen. Deze eenheden werden echter bij Arroyo de Ceballos
verslagen door de caudillo van Entre Ríos, Francisco (Pancho)
Ramírez (1786-1821), een bondgenoot van Artigas.~~~ De Portugese troepen
bezetten Montevideo. |
||
| 1818 | De regering in Buenos Aires stuurde
gezanten naar Europa om een Europese vorst bereid te vinden om als monarch naar
de Río de la Plata te komen. De troepen van het Directoire en de
aanhangers van Artigas zetten hun onderlinge strijd voort.~~~ San Martín
behaalde opnieuw een overwinning op de royalisten in Chili, ditmaal in de Slag
bij Maypú (5 april). Daarmee werd de onafhankelijkheid van Chili
definitief gevestigd. |
||
| 1819 | Het Congres aanvaardde de grondwet van
de Verenigde Provinciën. In een geheime zitting van november besloot het
Congres om de Hertog van Lucca, een kleinzoon van Koning Karel IV van Spanje,
in Buenos Aires tot koning te kronen. In juni werd Rondeau opnieuw Director
Supremo.~~~ Krachtens het verdrag van San Lorenzo moesten de troepen van
het Directoire de provincies Santa Fe en Entre Ríos ontruimen.~~~ In
juli werd Estanislao López (1786-1838) gekozen tot gouverneur van Santa
Fe. In die hoedanigheid vaardigde hij een aparte grondwet uit voor de
provincie. De "vrije volkeren", de alliantie van Artigas, probeerden
de regering in Buenos Aires omver te werpen. De troepen van Ramírez uit
Entre Ríos en van López uit Santa Fe bedreigden de hoofdstad.
|
||
| 1820 | Het gezag van het Congres en het
Directoire stortte volkomen ineen. Het Noordelijke Leger muitte weer en in San
Juan kwam het leger ook in opstand. De troepen van de oeverstaten (Het Verbond
van Vrije Volkeren) begonnen een veldtocht tegen Buenos Aires. De nederlaag van
de troepen van Directeur Rondeau (Slag bij Cepeda, 1 februari) bezegelde de val
van het regime.~~~ Buenos Aires verklaarde zich autonoom en stelde een eigen
grondwet op. Manuel de Sarratea werd op 18 februari tot gouverneur benoemd,
maar al snel werd zijn plaats ingenomen door Juan Ramón Balcarce
(1773-1836). Daarna verviel de provincie tot anarchie, tot op 26 september
Martín Rodríguez (1771-1845) tot gouverneur werd gekozen. Hij
werd gesteund door Juan Manuel de Rosas (1793-1877).~~~ Tevens kwamen nieuwe
caudillos aan de macht in een aantal provincies: Felipe Ibarra (1787-1851) in
Santiago del Estero en Juan Bautista Bustos (1779-1830) in Córdoba
(maart), Francisco Ortiz de Ocampo (1771-1840) in La Rioja (april) en
Tomás Godoy Cruz (1791-1852) in Mendoza (juli).~~~ De oorlog tussen
Buenos Aires en Santa Fe werd beëindigd door de ondertekening van het
Benegas-verdrag (20 november). Daarmee kwam ook een einde aan de positie van
Pancho Ramírez als leider van Santa Fe.~~~ Artigas werd door de
Portugezen verslagen bij Tacuarembó. Kort daarna werd de Banda Oriental
ingelijfd bij het Keizerrijk Brazilië als "Província
Cisplatina".~~~ Artigas verdween van het toneel nadat hij eerst nog was
verslagen door Ramírez, en vond vervolgens asiel in Paraguay. |
||
| 1821 | Een burgeroorlog ontvlamde tussen
Entre Ríos en Santa Fe. Pancho Ramírez van Entre Ríos
vluchtte naar Córdoba en verbond zich daar met José Miguel
Carrera (1786-1821) tegen Bustos, de plaatselijke gouverneur. Na de verloren
veldslag bij Cruz Alta werd Ramírez achtervolgd en gedood.~~~ Gouverneur
Martín Rodríguez van Buenos Aires benoemde Bernardino Rivadavia
tot eerste minister. Gezamenlijk besloten zij tot drastische hervormingen van
de provinciale instellingen. In augustus werd de Universiteit van Buenos Aires
gesticht en in december werden de cabildos (stadsbesturen volgens Spaans recht)
van Buenos Aires en Luján opgeheven. Ook de rechtspraak werd
gemoderniseerd.~~~ Gouverneur Bustos van Córdoba riep een congres bijeen
om de nieuwe staatsinrichting van de Río de la Plata te bespreken. Door
de oppositie van Buenos Aires kwam hier evenwel niets van terecht. |
||
| 1822 | Op 25 januari vormde Buenos Aires een
alliantie met Santa Fe, Corrientes en Entre Ríos, het zogenaamde
Tratado del Cuadrilátero, het viervoudig verdrag.~~~ De Verenigde
Staten erkenden de onafhankelijkheid van de Verenigde Provinciën. |
||
| 1823 | In Buenos Aires verscheen het eerste
nummer van de Gaceta Mercantil. Ook werd de liefdadigheidsvereniging
opgericht (Sociedad de Beneficencia).~~~ De Braziliaanse Generaal Carlos
Federico Lecor (1764-1836) sloeg het beleg voor Montevideo. Brazilië had
de onafhankelijkheid uitgeroepen in 1822 als zelfstandig keizerrijk. De Banda
Oriental werd daarbij ingelijfd onder de naam Província
Cisplatina. |
||
| 1824 | Generaal Juan Gregorio Las Heras
(1780-1866) werd gekozen tot gouverneur van Buenos Aires. Na opneming van
afgevaardigden van de andere provincies werd in december een nieuwe
grondwetgevende vergadering (Congreso Nacional) geïnstalleerd.~~~
Buenos Aires kreeg een lening van de Engelse bank Baring Brothers (gelieerd aan
het Amsterdamse bankiershuis Hope) ter waarde van 1 miljoen Pond sterling. Na
aftrek van commissie en rente kreeg de provincie maar de beschikking over iets
meer dan de helft van het bedrag: 560.000 Pond (ca. 2,8 miljoen Peso). |
||
| 1825 | Op 2 februari werd een verdrag voor
vriendschap, handel en scheepvaart met Groot Brittannië getekend. Daarmee
was de internationale erkenning van de Verenigde Provinciën een feit.~~~
Het Congres bepaalde dat in afwachting van een nieuwe grondwet, de
afzonderlijke provincies zichzelf moesten besturen volgens hun eigen wetten.~~~
Vanuit Buenos Aires ondernamen enkele inwoners van de Banda Oriental een inval
in hun land om de Brazilianen te verdrijven. Dit was de zogenaamde Expeditie
van de 33 Orientales, onder wie Manuel Oribe (1792-1857), Fructuoso Rivera
(1788-1854) en Juan Antonio Lavalleja (1784-1853). Op 25 augustus verklaarde de
Banda Oriental zich onafhankelijk van het Keizerrijk Brazilië en
trad weer toe tot de Verenigde Provinciën. De Braziliaanse marine begon
een blokkade van de haven van Buenos Aires. |
||
| 1826 | De Verenigde Provinciën kregen
een permanent uitvoerend gezag en Bernardino Rivadavia werd benoemd tot eerste
president. Kort daarop werd Buenos Aires tot federale hoofdstad verklaard. Het
aparte bestuur van de gelijknamige provincie werd opgeheven. Rivadavia begon
een oorlog met het Keizerrijk Brazilië met als inzet de beheersing van de
Banda Oriental.~~~ In het binnenland ontbrandde een burgeroorlog tussen
Unitariërs en Federalen. De "federale" caudillo Juan Facundo
Quiroga (1790-1835) versloeg de unitarische kolonel Gregorio Aráoz de La
Madrid (1795-1857) in de slag bij El Tala (27 october). Op 24 december werd de
nieuwe grondwet aangenomen.~~~ In Buenos Aires werd de Engelstalige krant
The British Packet and Argentine News opgericht. |
||
| 1827 | De Argentijnse marine onder de in
Ierland geboren admiraal Guillermo (William) Brown (1777-1857) en het leger
onder bevel van generaal Alvear behaalden een serie overwinningen op de
Brazilianen. Beslissend was de overwinning in de slag bij Ituzaingó (20
februari). Op 24 mei kwam een voorlopige vrede tot stand, waarbij de Verenigde
Provinciën afzagen van hun aanspraken op de Banda Oriental. Door de oorlog
was de economie van Buenos Aires in problemen geraakt en de positie van
President Rivadavia was onhoudbaar geworden. De grootgrondbezitters en
saladeristas waren woedend vanwege de aanhoudende Braziliaanse blokkade
van de haven van Buenos Aires, die de uitvoer van hun producten onmogelijk
maakte. Op 27 juni trad Rivadavia af. Vicente López y Planes (1784-1856)
werd door het Congres tot voorlopig president benoemd. Buenos Aires kreeg weer
een aparte regering: Manuel Guerrero werd gouverneur. |
||
| 1828 | Op grond van het verdrag met
Brazilië, waarbij de Verenigde Provinciën van hun aanspraken op de
Banda Oriental afzagen, werd de onafhankelijke staat Uruguay in het
leven geroepen (27 augustus).~~~ In Santa Fe werd de Nationale Conventie
geïnstalleerd. In Buenos Aires kwamen de regimenten die van de oorlog met
Brazilië waren teruggekeerd in opstand tegen gouverneur Manuel Dorrego (de
zogenaamde december-revolutie, op 1 december). Hun bevelhebber Juan Lavalle
(1797-1841) werd tot voorlopig gouverneur uitgeroepen en versloeg de troepen
die Dorrego waren trouw gebleven bij Navarro (9 december). Vier dagen later gaf
Lavalle bevel, Dorrego zonder vorm van proces te fusilleren.~~~ Gouverneur
Bustos van Córdoba riep in Santa Fe een congres bijeen om de nationale
reorganisatie van de Verenigde Provinciën te bespreken. Het congres liep
uit op een mislukking. |
||
| 1829 | De nasleep van de oorlog met
Brazilië en de militaire staatsgreep van Lavalle in Buenos Aires leidden
tot een opleving van de strijd tussen federalisten en unitariërs in de
hele confederatie. Generaal José María Paz (1791-1854), de meest
getalenteerde bevelhebber van de periode, nam een tussenpositie in. In april
maakte Paz zich meester van het gezag in de provincie Córdoba nadat hij
de plaatselijke caudillo, Juan María Bustos bij San Roque had verslagen.
In juni versloeg Paz de federale caudillo van La Rioja, Quiroga, bij La
Tablada. Lavalle was verslagen door de leider van Santa Fe, Estanislao
López, bij Puente de Márquez (april), waardoor zijn macht in
Buenos Aires begon af te kalven. Lavalle kwam overeen met Rosas dat deze de
macht zou overnemen. In december werd Rosas tot gouverneur van Buenos Aires
gekozen en bekleed met bijzondere volmachten. |
||
| 1830 | Op 25 januari gaf de Sala de
Representantes, het parlement van Buenos Aires, aan Rosas de titel
"Restaurador de las leyes e instituciones de la Provincia de Buenos
Aires", (Hersteller der wetten en instellingen van de provincie Buenos
Aires). Op 31 augustus kwam de federalistische Liga del Interior tot
stand (Bond van het binnenland), een alliantie van negen provicies, gericht
tegen Buenos Aires. Generaal Paz kreeg het opperbevel over de
bondsstrijdkrachten. In Corrientes werd Pedro Ferré (1788-1867) tot
gouverneur gekozen. |
||
| 1831 | Op 4 januari werd de Liga del Litoral
(Bond van oeverstaten) opgericht tussen Buenos Aires, Santa Fe en Entre Rios.
Facundo Quiroga de leider van de federalen, versloeg de unitariërs bij La
Ciudadela, waarmee de macht in de Verenigde Provinciën in handen kwam van
de federalen. |
||
| 1832 | Rosas weigerde zich herkiesbaar te
stellen als gouverneur van Buenos Aires omdat de Sala de Representantes
bijzondere volmachten niet nog eens wilde toekennen. In plaats van Rosas werd
nu Juan Ramón Balcarce tot gouverneur gekozen (12 december). |
||
| 1833 | Engelse marine-eenheden bezetten op 2
januari de Malvinas Eilanden, die onder Argentijns bestuur stonden. Op 22 maart
begon Rosas een grote expeditie tegen de Indiaanse volken die ten zuiden van
Buenos Aires woonden. Rosas bereikte de Río Negro en trok door het
rivierdal naar het westen, waar hij Choele-Choel bezette. Meer dan 3000 mensen,
merendeels Argentijnse vrouwen, werden uit Indiaanse gevangenschap bevrijd.~~~
Doña Encarnación Ezcurra (1795-1838), de vrouw van Rosas, leidde
in october een zuiveringsactie tegen die aanhangers van de federale partij die
zich tegen Rosas hadden gekeerd. De maand daarop werd gouverneur Balcarce door
het parlement afgezet en vervangen door Juan José Viamonte (1774-1843).
|
||
| 1834 | In juni trad gouverneur Viamonte van
Buenos Aires af omdat hij op alle manieren werd gehinderd bij de uitoefening
van zijn functie. Niemand wenste de opengevallen plaats in te nemen omdat Rosas
vanuit de achtergrond alle beslissingen kon beïnvloeden of tegenwerken.
Uiteindelijk besloot de voorzitter van de Sala de Representantes, Manuel
Vicente Maza (1779-1839), zo lang als gouverneur op te treden (october). In het
Noordwesten scheidde Jujuy zich af van Salta en verklaarde zich autonoom. |
||
| 1835 | Op 16 februari werd Juan Facundo
Quiroga, de invloedrijkste caudillo in het binnenland, bij Barranca Yaco
vermoord. De dood van Quiroga bracht een grote schok teweeg. Velen zagen erin
de hand van Rosas, die zich van een belangrijke rivaal voor de macht in de
Confederatie wilde ontdoen. Kort daarop werd Rosas door de Sala de
Representantes benoemd tot gouverneur van Buenos Aires en bekleed met alle
volmachten (7 maart). Rosas aanvaardde de functie alleen op voorwaarde dat er
een volksstemming werd gehouden ter bekrachtiging van dit besluit.~~~ Aan het
eind van het jaar werd een nieuwe douanewet aanvaard, die de nationale
nijverheid moest beschermen tegen de invoer van goedkope fabrikaten uit vooral
Engeland. |
||
| 1836 | Gouverneur Rosas verleende toestemming
aan de terugkeer van de Orde der Jezuïeten en gaf de orde toestemming om
het Colegio del Salvador weer te openen, een van de belangrijkste
onderwijsinstellingen van de provincie. |
||
| 1837 | In mei verklaarde Buenos Aires de
oorlog aan Bolivia, dat zich meester had gemaakt van de streek Tarija, in het
uiterste noorden van de Confederatie. In october werden de gebroeders Guillermo
(*1799) en José Vicente (*1782) Reinafé geëxecuteerd op
beschuldiging van de moord op Juan Facundo Quiroga in 1835.~~~ In Buenos Aires
richtte een groep jonge intellectuelen en schrijvers een literaire salon op.
Deze groep staat bekend als de "Generatie van 1837". Hiertoe
behoorden onder andere Bartolomé Mitre (1821-1906), Domingo F. Sarmiento
(1811-1888), Carlos Tejedor (1817-1903) en Juan Bautista Alberdi (1810-1884).
|
||
| 1838 | Gouverneur Rosas sloot een
bondgenootschap met Manuel Oribe, de president van Uruguay die door de Fransen
tot aftreden was gedwongen. De Fransen steunden de liberale caudillo Fructuoso
Rivera. Door de alliantie van Oribe met Rosas en van Rivera met de Fransen
kreeg de slepende burgeroorlog in Uruguay een internationale dimensie, die ook
leidde tot een conflict tussen Rosas en Frankrijk. In maart begon de Franse
marine een blokkade van de haven van Buenos Aires. De Franse regering was boos
over de gedwongen recrutering in het leger van Franse staatsburgers. Aangezien
Rosas weigerde om in te gaan op de Franse eis om deze praktijken te staken,
bezetten de Fransen het eiland Martín García. Veel politieke
vijanden van Rosas waren naar Montevideo gevlucht, en probeerden van daaruit
het bewind van Rosas omver te werpen. Daarbij kregen zij de steun van de
Uruguayse caudillo Rivera en van de Fransen. |
||
| 1839 | Op 24 februari verklaarde de Uruguayse
caudillo Rivera de oorlog aan Rosas. Kort daarop kreeg Rivera bijstand van
Genaro Berón de Astrada, de gouverneur van de provincie Corrientes, die
Rosas ook de oorlog verklaarde. Bij Pago Largo werden ze verslagen. Van de 800
soldaten uit Corrientes die zich hadden overgegeven werd de keel afgesneden. De
"Comisión Argentina de Montevideo", de Argentijnse
ballingen in Uruguay, zetten een gewapende expeditie tegen Rosas op touw, die
werd geleid door generaal Lavalle. De onderneming was grotendeels gefinancierd
door de Franse regering, die hoopte Rosas ten val te brengen.~~~ De bevolking
van "Argentinië" bestond uit ongeveer 770.000 mensen. Van hen
woonden 180.000 in Buenos Aires (stad en provincie). |
||
| 1840 | Het invasieleger van Lavalle werd op
16 juli in bij Sauce Grande in Entre Ríos door Pascual Echagüe
(1797-1867) verslagen. Op 28 november leed Lavalle opnieuw een nederlaag, bij
Quebracho Herrado, in Córdoba, ditmaal door de Uruguayer Oribe.~~~
Felipe Arana (1786-1865), de minister van buitenlandse zaken van Rosas, slaagde
er op 29 october in om het conflict met Frankrijk vreedzaam op te lossen en de
Franse blokkade van Buenos Aires te doen opheffen. |
||
| 1841 | Generaal Lavalle werd met de restanten
van zijn leger op 19 september bij Famaillá in Tucumán verslagen
door Manuel Oribe. Op 9 october stierf Lavalle in Jujuy. In Entre Ríos
werd Justo José de Urquiza (1801-1870), die sympathiseerde met Rosas,
tot gouverneur benoemd. De provincies Jujuy, Salta, Tucumán, Catamarca
en La Rioja sloten een verbond tegen Rosas, de Liga del Norte.~~~ Nadat
hij was herkozen als gouverneur gaf Rosas in december de Orde der
Jezuïeten opdracht het land te verlaten en hun Colegio del Salvador
te sluiten. |
||
| 1842 | Guillermo Brown, de commandant van de
marine van Rosas, versloeg op 15 augustus bij Costa Brava op de Rivier de
Paraná de vloot van de Urugayse dictator Rivera, die onder bevel stond
van de Italiaanse nationalist Giuseppe Garibaldi (1807-1882). Op 6 december
werd bij Arroyo Grande het leger van Rivera verslagen door dat van Manuel
Oribe. Sinds 13 october had Rivera een bondgenootschap tegen Rosas met de
caudillo van Corrientes, Pedro Ferré en met Estanislao López, de
caudillo van Santa Fe.~~~ In Buenos Aires werd het Hospital
Francés, het Franse ziekenhuis, gesticht. Dit was het eerste
speciale ziekenhuis voor een buitenlandse gemeenschap. |
||
| 1843 |
Op 3 augustus begon admiraal Brown
een blokkade van de Uruguayse haven Montevideo. |
||
| 1844 |
In Buenos Aires werd het
Hospital Británico gesticht, een ziekenhuis voor de grote Britse
gemeenschap in de stad. |
||
| 1845 |
Gouverneur Urquiza van Entre
Ríos, een bondgenoot van Rosas, had zich ook in de Uruguayse
burgeroorlog gemengd en versloeg op 27 maart de troepen van Fructuoso Rivera
bij India Muerta. Rivera vluchtte naar Brazilië. In augustus begonnen de
in de Río de la Plata gestationeerde vloten van Frankrijk en Engeland
een gezamenlijke actie tegen Buenos Aires. De geallieerden veroverden
verschillende schepen van de Argentijnse vloot waarover Admiraal Brown het
bevel voerde. Daardoor moest de Argentijnse blokkade van Montevideo worden
opgeheven. Tevens begonnen de Fransen en Engelsen een blokkade van de Uruguayse
kust die in handen was van Manuel Oribe. In september werd een blokkade van
Buenos Aires begonnen. Giuseppe Garibaldi bezette aan het hoofd van het
Italiaanse Legioen de stad Colonia en het eiland Martín García.
In november sloot de provicie Corrientes een militair verdrag met Paraguay.~~~
Op de estancia Santa María van Ricardo Newton (1801-1868) bij
Chascomús in de provincie Buenos Aires, werden de eerste
ijzerdraadomheiningen gespannen. Daarmee werd het voor het eerst mogelijk, de
veeteelt onder gecontroleerde omstandigheden te bedrijven en dus de veestapel
de verbeteren en de productiviteit te verhogen. |
||
| 1846 |
Generaal Urquiza, de gouverneur
van Entre Ríos, versloeg op 4 februari bij Laguna Limpia (Corrientes)
een leger onder bevel van Generaal Juan Madariaga (1809-1879). Deze werd
krijgsgevangen gemaakt. |
||
| 1847 |
Bij zijn inval in Corrientes in
November versloeg Generaal Urquiza opnieuw de aanhangers van Madariaga.
Benjamín Virasoro (1812-1897) werd de nieuwe gouverneur van de
provincie. |
||
|
|
De Fransen hieven de blokkade van
Buenos Aires op na onderhandelingen met Felipe Arana, de onderhandelaar van
Rosas.~~~ In Buenos Aires werden Camila O'Gorman (*1828) en de priester
Wladislao Gutiérrez op bevel van Rosas gefusilleerd. Daarmee kwam een
dramatische en tragische liefdesgeschiedenis ten einde, want Camila in
verwachting was geraakt, hadden Gutiérrez en Camila "in zonde"
samengeleefd en zo de geschreven en ongeschreven wetten van de samenleving en
de kerk met voeten getreden. Rosas ontsnapte aan een aanslag op zijn leven.
|
||
| 1849 |
Arana behaalde opnieuw een succes
met zijn onderhandelingen. Hij wist de Engelsen ertoe te bewegen een
vredesverdrag met Buenos Aires te sluiten. |
||
|
|
Na onderhandelingen met Arana
stemde de commandant van de Brits-Franse blokkadevloot, de Franse admiraal
Fortuné Le Prédour (1793-1866), erin toe de blokkade van Buenos
Aires te beëindigen.~~~ De Braziliaanse invasie van Uruguay (januari), was
een bedreiging voor Rosas, want Brazilië begon zich nu openlijk te
bemoeien met de gang van zaken in de Río de la Plata. In september
werden de diplomatieke betrekkingen tussen de Confederatie en Brazilië
verbroken. |
||
| 1851 |
Ook Urquiza keerde zich tegen
Rosas (1 mei). Op 29 mei sloten Brazilië, Montevideo en Entre Ríos
(Urquiza) een militair bondgenootschap tegen Buenos Aires. In juli verklaarde
de Argentijnse Confederatie, onder leiding van Buenos Aires, de oorlog aan
Brazilië. Urquiza viel met zijn leger Uruguay binnen en samen met
Braziliaanse verdreef hij Manuel Oribe, die zijn jarenlange beleg van
Montevideo moest opgeven. Ook de provincie Corrientes sloot zich nu bij de
coalitie tegen Rosas aan. In Diamante werd het "Ejército
Grande" (het grote leger, met 28.000 man) gevormd, onder bevel van
Urquiza. |
||
| 1852 |
De troepen van Rosas (22.000 man)
werden op 3 februari in de slag bij Caseros verslagen. Rosas vluchtte naar de
Britse ambassade in Buenos Aires en vandaar scheepte hij zich in op een Brits
marineschip en voer de volgende dag naar Engeland. Vicente Fidel López
(1815-1903) werd benoemd tot voorlopig gouverneur van Buenos Aires. Op 11
september kwam Buenos Aires in opstand tegen het de facto gezag van Urquiza en
verliet de Argentijnse Confederatie. |
||
| 1853 |
Alle dertien Argentijnse
provincies, behalve Buenos Aires, aanvaardden op 1 mei de nieuwe grondwet (de
"grondwet van Santa Fe"), opgesteld door de grondwetgevende
vergadering op basis van de studie van Juan Bautista Alberdi (1818-1884).~~~
Pastor Obligado (1818-1870) werd voorlopig gouverneur van Buenos Aires. |
||
| 1854 |
Op 20 februari werd Generaal
Urquiza benoemd tot President van de Argentijnse Confederatie. Salvador
María del Carril (1798-1883) werd Vice-President. In de stad
Paraná, afgestaan door de provincie Entre Ríos, werd de nieuwe
hoofdstad gevestigd.~~~ De provincie Buenos Aires kondigde een eigen grondwet
af (april). |
||
| 1855 |
De provincie Buenos Aires had
ernstig te lijden onder invallen en rooftochten van Indiaanse volken vanuit het
zuiden. Kolonel Bartolomé Mitre kreeg opdracht de Indianen te straffen.
Mitre versloeg de Indiaanse leiders Calfucurá (?-1873) en Catriel
(?-1874) bij Sierra Chica in april. Zijn broer Emilio Mitre (1824-1893)
versloeg Catriel bij Chapaleufú en in Los Huesos.~~~ In mei werd in de
stad Buenos Aires de eerste maatschappij voor gasverlichting opgericht. |
||
| 1856 |
De spanningen tussen Buenos Aires
en de Argentijnse Confederatie namen toe. De Confederatie nam de eerste
maatregelen in een handelsoorlog tegen de weerbarstige provincie. |
||
| 1857 |
Op 3 mei werd Valentín
Alsina (1802-1869) gekozen tot gouverneur van Buenos Aires.~~~ In Buenos Aires
werd de eerste spoorlijn in gebruik genomen, een stuk van 10 kilometer van de
Ferrocarril del Oeste ("Western Railway").~~~ In dezelfde stad
werd het Teatro Colón ("Columbustheater") ingewijd. |
||
| 1858 |
In de provincie San Juan werd
Generaal Nazario Benavídez (1805-1858) gearresteerd en vervolgens
vermoord (september/october). |
||
| 1859 |
Op 20 mei brak oorlog uit tussen
de staat Buenos Aires en de Argentijnse Confederatie. Op 23 october werden de
troepen van Buenos Aires onder bevel van Generaal Bartolomé Mitre
verslagen door de Confederatie onder Urquiza in de Slag bij Cepeda. De
Paraguayse president Francisco Solano López (1827-1870) trad vervolgens
op als bemiddelaar bij vredesbesprekingen (5 november).~~~ De staat Buenos
Aires aanvaardde een nieuwe Código de Comercio (handelswetboek),
opgesteld door Dalmacio Vélez Sarsfield (1800-1875) en Eduardo Acevedo
(1815-1863). |
||
|
|
In de Confederatie werd Santiago
Dérqui (1809-1867) bij decreet als president aangewezen. Juan Esteban
Pedernera (1796-1886) werd Vice-President (8 februari). Urquiza werd weer
gouverneur van Entre Ríos. De moord (16 november) op José Antonio
Virasoro, de gouverneur van de provincie San Juan en de machtsovername door
Antonino Aberastain (1810-1861) veroorzaakten grote spanningen tussen de
Confederatie en Buenos Aires.~~~ Bartolomé Mitre trad aan als
regeringsleider van Buenos Aires.~~~ De Franse avonturier Aurélie
Antoine de Tounens (1825-1878) riep zichzelf uit tot Koning van
Araucanië.~~~ In Buenos Aires verscheen het eerste nummer van de
Engelstalige krant The Standard, uitgegeven door de Ier Edward T.
Mulhall (1832-1899). Bijna honderd jaar lang was dit een van de gezaghebbendste
kranten van het land. |
||
| 1861 |
Op 5 juli werden de betrekkingen
tussen Buenos Aires en de Confederatie verbroken. In de Slag bij Pavón
(17 september) versloeg Mitre het leger van Urquiza. Op 5 november trad
Dérqui af als president van de Confederatie. |
||
| 1862 |
Op 12 april nam Bartolomé
Mitre het uitvoerend gezag over in de Confederatie. Dit was hem verleend door
alle provinciale parlementen. In Buenos Aires werd een nieuw nationaal
parlement (Congres) geïnstalleerd. Buenos Aires werd voorlopig aangewezen
als nieuwe hoofdstad van de herenigde Confederatie. Op 12 october werd Mitre
president, en Marcos Paz (1813-1868) Vice-President. Valentín Alsina
stichtte de Partido Autonomista, een afsplitising van de Liberale
partij. Met de nieuwe partij wilde Alsina vooral de plaatselijke belangen van
de provincie Buenos Aires behartigen. |
||
| 1863 |
In maart kwam in La Rioja Angel
Vicente Peñaloza (1798-1863), bijgenaamd "El Chacho",
in opstand tegen de federale regering. De opstand van Peñaloza
veroorzaakte een burgeroorlog in de provincies Catamarca, San Luis en
Córdoba. Generaal Wenceslao Paunero (1805-1871) versloeg El Chacho in
juni bij Las Playas. Op 30 october werd Peñaloza verslagen in de
provincie San Juan en op 12 november doodgeschoten.~~~ Bijna 10.500 immigranten
kwamen het land binnen.~~~ In Buenos Aires werd het Colegio Nacional
geopend. Tevens verscheen het eerste nummer van het geïllustreerde
satirische blad "El Mosquito". |
||
| 1864 |
De zogenaamde Colorado revolutie
in Uruguay, waarbij de plaatselijke caudillo Venancio Flores (1803-1868) werd
gesteund door de regering van Brazilië, verstoorde het precaire
machtsevenwicht in de Río de la Plata. De Uruguayse president Bernardo
Berro (1803-1868) verzocht vergeefs om buitenlandse hulp. Alleen President
Francisco Solano López van Paraguay reageerde en kwam zo in oorlog met
Brazilië, omdat zijn troepen over Braziliaans grondgebied naar Uruguay
moesten trekken.~~~ Er werd een telegraafverbinding met Europa tot stand
gebracht. Het bruggehoofd in Zuid-Amerika was de Braziliaanse stad Pernambuco,
dat via een onderzeese kabel met Europa was verbonden. Vanuit Pernambuco liepen
de verbindingen over land naar Argentinië. |
||
| 1865 |
In maart verklaarde Paraguay ook
aan Argentinië de oorlog en begon meteen daarna met een aanval op
Corrientes. Op 1 mei werd de Triple Alliantie gesloten tussen Argentinië,
Brazilië en Uruguay, waar Flores de macht had overgenomen. President Mitre
nam persoonlijk het opperbevel over de geallieerde troepen over en vestigde
zijn hoofdkwartier in Concordia.~~~ In Buenos Aires werd een begin gemaakt met
de bestrating van de belangrijkste wegen. |
||
| 1866 | Op 16 april vielen de geallieerde
legers Paraguay binnen. De verovering van Curuzú was een belangrijk
succes (3 september), maar de slag bij Curupaytí (24 september) eindigde
in een catastrofe.~~~ In Buenos Aires werd Adolfo Alsina (1829-1877) gouverneur
(mei). In augustus werd de Sociedad Rural Argentina opgericht, de
belangrijkste vereniging van grootgrondbezitters (estancieros). |
||
| 1867 |
Mitre behaalde een overwinning op
de Paraguayse troepen in de slag bij Tuyú-Cué.~~~ In het
binnenland kwam Felipe Varela (1821-1870) in opstand tegen de federale
regering. Troepen van het geregelde leger werden op de opstandelingen
afgestuurd. Op 10 april werden de rebellen verslagen in La Rioja (bij Pozo de
Vargas) en op 10 november bij Salta. Het parlement van de provincia Santa Fe
voerde als eerste in Argentinië het burgerlijk huwelijk in. De tegenstand
van de Rooms-katholieke kerk was hevig en verbitterd.~~~ Door een
cholera-epidemie in Buenos Aires stierven er meer dan 8.000 mensen.~~~ In
Buenos Aires werd de Buenos Aires Foot-ball Club opgericht, de oudste
van Argentinië en van Zuid Amerika. |
||
| 1868 |
De val van het onneembaar geachte
Paraguayse fort Humaytá (5 augustus) maakte de weg vrij voor een
geallieerde opmars naar de hoofdstad Asunción.~~~ Op 12 october trad
Domingo Faustino Sarmiento aan als tweede president van Argentinië. Adolfo
Alsina werd Vice-President.~~~ In Buenos Aires werd de eerste paardentram in
gebruik genomen. |
||
| 1869 |
Op 5 januari drongen de
geallieerde troepen Asunción binnen en onderwierpen de Paraguayse
hoofdstad aan een grondige plundering.~~~ De rebellenleider Felipe Varela werd
bij Pastos Blancos (Salta) beslissend verslagen en vluchtte naar Chili (12
januari). Op 8 october werd Wet nummer 346 aangenomen, waarbij het jus
soli werd ingevoerd. Volgens deze wet kreeg iedereen die in Argentinië
werd geboren, automatisch de Argentijnse nationaliteit. Deze wet was van groot
belang voor de immigratiepolitiek.~~~ In Buenos Aires verscheen het eerste
nummer van de krant La Prensa, die snel een van de meest gezaghebbende
van het land werd. |
||
|
|
In zijn paleis in San José
(Corrientes) werd Urquiza op 11 april vermoord. Zijn opvolger als
proviciegouverneur was Ricardo López Jordán (1822-1889), die
volgens sommigen de opdrachtgever was van de moord op Urquiza. Generaal Lucio
V. Mansilla (1831-1913), een neefje van ex-gouverneur Rosas van Buenos Aires,
begon in het najaar (31 maart) een expeditie naar het land van de
Ranqueles-Indianen. Overigens werd het zuidelijk grensgebied van
Argentinië (provincie Buenos Aires) continu geplaagd door rooftochten van
Indiaanse volken onder leiding van Calfucurá en zijn zoon Manuel
Namuncurá.~~~ De belangrijke spoorlijn van Córdoba naar Rosario
werd medio mei in gebruik genomen.~~~ In Buenos Aires verscheen het eerste
nummer van het dagblad La Nación, opgericht door ex-president
Mitre. |
||
| 1871 |
Op 26 februari werden de troepen
van López Jordán, de leider (caudillo) van Entre Ríos,
door het federale leger verslagen (Slag bij Ñaembé). Hiermee kwam
de eerste zogenaamde Jordanista revolutie ten einde.~~~ In Buenos Aires
werden eind januari de eerste gevallen van gele koorts geconstateerd. Deze
ziekte was door troepen die uit Paraguay waren teruggekomen, meegebracht. Bijna
14.000 mensen (ca. 10% van de bevolking) stierven aan de ziekte. Op 3 december
vond oder leiding van de Bisschop van Buenos Aires, monseigneur Federico
Aneiros (1828-1894), de eerste pelgrimstocht plaats naar de kapel van Onze
Lieve Vrouw van Luján.~~~ In mei werd de telegraaflijn tussen Buenos
Aires en Córdoba in gebruik genomen. In Córdoba werd in october
de nationale sterrewacht geopend. |
||
| 1872 |
In Buenos Aires werd het eerste
deel gepubliceerd van het gaucho-epos Martín Fierro, geschreven
door José Hernández (1834-1886). |
||
| 1873 |
Op 1 mei deed López
Jordán een inval in de provincie Entre Ríos en begon daarmee de
tweede zogenaamde Jordanista revolutie. In december werd de rebellenleider
opnieuw verslagen en moest vluchten naar Uruguay. Nicolás Avellaneda
(1837-1885), de minister van Justitie en Onderwijs, stelde zich kandidaat voor
het presidentschap namens de zogenaamde Liga de Gobernadores (Bond van
Gouverneurs), dus namens de belangen van de provincies in het binnenland.~~~ De
geleerde Francisco P. Moreno (1852-1919) begon zijn eerste expeditie naar
Patagonië. |
||
| 1874 |
Op 24 september brak in Buenos
Aires een revolutie uit onder leiding van Bartolomé Mitre, die wilde
verhinderen dat Nicolás Avellaneda president van Argentinië zou
worden. Mitre sloot zich aan bij de opstand die Generaal José Miguel
Arredondo (1832-1904) in Córdoba was begonnen. De rebellen werden echter
door het federale leger verslagen op 26 november en 7 december. De commandant
van de federale troepen tijdens het gevecht bij Santa Rosa op 7 december was
Kolonel Julio Argentino Roca (1843-1914). Inmiddels was Avellaneda op 12
october gewoon als president geïnstalleerd. Vice-President werd Mariano
Acosta (1825-1893).~~~ Gouverneur Alsina van Buenos Aires liet een lange
verdedigingslinie, de zogenaamde Zanja de Alsina, aanleggen tegen de
aanvallen van vijandige Indianen. De linie bestond uit een greppel en een lage
aarden wal met palissades en liep van Fortín Cuatreros bij Bahía
Blanca tot Laguna Amarga in het zuiden van Córdoba. Op 30 april werd de
beruchte gaucho Juan Moreira (eigenlijke naam Juan Gregorio Blanco, *1819) door
de politie tijdens een gevecht gedood.~~~ Op 15 mei werden in Buenos Aires de
nieuwe waterleiding en het nieuwe rioolstelsel in gebruik genomen. |
||
| 1875 |
Anticlericale relschoppers staken
op 28 februari in Buenos Aires de Salvadorkerk en het Colegio del
Salvador in brand. Beide instellingen waren in handen van de
Jezuïeten. |
||
| 1876 |
De plannen van President
Avellaneda om de nationale industrie en nijverheid met behulp van hoge
invoertarieven te beschermen tegen buitenlandse concurrentie leidden tot een
verhitte discussie in het parlement (Congres) en de publieke opinie
(september). Op 25 november begon de derde Jordanista revolutie in Entre
Ríos. In Santiago del Estero werd de opstand van Taboada in de kiem
gesmoord. |
||
| 1877 |
In Southampton overleed Rosas (14
maart).~~~ De Franse ingenieur Charles Tellier (1818-1913) slaagde erin, vers
vlees in gekoelde toestand vanuit Frankrijk naar Argentinië te vervoeren.
Op 15 januari werd in Buenos Aires de eerste Argentijnse
Industrietentoonstelling geopend.~~~ Op 8 december werd het Hospital
Español in Buenos Aires in gebruik genomen, het speciale ziekenhuis
voor de Spaanse gemeenschap.~~~ De krant Buenos Ayres Herald (gesticht
in 1876) werd verkocht aan een nieuwe eigenaar en begon te verschijnen als
dagblad. |
||
| 1878 |
De regering keurde het plan goed
van Generaal Roca (inmiddels opgeklommen tot Minister van Oorlog en Marine) om
een grote expeditie te organiseren naar het zuiden en de daar wonende Indiaanse
volken voorgoed te verdrijven of te vernietigen. Kolonel Lorenzo Winter
(1842-1915) had de handen vol aan de bestrijding van de rooftochten van de
Indianen. Argentinië nam deel aan de Wereldtentoonstelling in Parijs.~~~
In Buenos Aires werd Carlos Tejedor (1817-1903) gouverneur. Arbeiders in Buenos
Aires staakten voor het eerst: ze eisten een werkdag van tien of twaalf uur.
|
||
| 1879 |
Op 29 april begon Generaal Roca
aan het hoofd van een troepenmacht van 6000 man zijn expeditie tegen de
Indianen. Binnen een maand had hij zijn doel bereikt: tot aan de Río
Negro waren alle Indianen gedood of verdreven. Kort daarop stelde Roca zich
kandidaat voor het presidentschap namens de Liga de Gobernadores. |
||
|
|
Op 2 juni kwam de gouverneur van de
provincie Buenos Aires, Carlos Tejedor, in opstand tegen de federale regering.
De opstand, bekend onder de naam "Revolución del
Parque," ontaardde in een burgeroorlog tussen de aanhangers van
Tejedor en die van de zittende president Nicolás Avellaneda. Inzet was
de controle over de doueaneinkomsten van de haven van Buenos Aires. De
strijders van Tejedor werden uitgerust met 5000 Remington geweren die hij voor
de politie en de brandweer had laten kopen. Ex-president Mitre sloot zich aan
bij de rebellen en kreeg het militaire opperbevel. President Avellaneda
verplaatste de regering van Buenos Aires tijdelijk naar het naburige dorp
Belgrano. Op 1 juli trad Tejedor af als gouverneur, nadat zijn troepen waren
verslagen. Na langdurige discussies in het parlement besloot een meerderheid om
Buenos Aires te federaliseren, dus los te maken uit de gelijknamige provincie
(21 september). Generaal Julio Argentino Roca (1843-1914) werd tot president
gekozen. In januari was diens zwager, Miguel Juárez Celman (1844-1909),
al tot gouverneur van de belangrijke provincie Córdoba gekozen.~~~ In
mei was het stoffelijk overschot van Generaal José de San Martín
(die in 1850 in Frankrijk in ballingschap was gestorven), gerepatrieerd en
bijgezet in een praalgraf in de kathedraal van Buenos Aires. |
||
| 1881 |
Op 2 juni werd een grensverdrag met
Chili ondertekend.~~~ In Buenos Aires werd de eerste telefoonlijn in gebruik
genomen. |
||
| 1882 |
De stad La Plata, op 60 kilometer van
Buenos Aires, werd gesticht als nieuwe hoofdstad van de gelijknamige provincie.
Gouverneur Dardo Rocha (1838-1921) van Buenos Aires was de initiatiefnemer en
een van degenen die het meest aan de speculatie verdiende.~~~ Carlos Pellegrini
nam het initiatief voor de stichting van de Jockey Club, die snel zou
uitgroeien tot de belangrijkste elitevereniging van het land. |
||
| 1883 |
Torcuato de Alvear (1822-1890) werd
benoemd tot eerste intendant (burgemeester) van de federale hoofdstad Buenos
Aires (14 mei).~~~ In San Nicolás werd de eerste
frigorífico (koelvleesfabriek) opgericht voor de slacht van
schapen en de export van schapevlees naar Engeland. |
||
| 1884 |
De afkondiging op 8 juli van de
"Ley 1.420" (wet nummer 1420) leidde tot een ernstig conflict met het
Vaticaan. De wet voorzag in algemeen en kosteloos onderwijs op staatsscholen.
Op 18 october verbrak het Vaticaan de betrekkingen met Argentinië. Twee
weken later nam het congres nog een wet aan waartegen de Rooms-Katholieke kerk
zich met alle macht had verzet: de inrichting van een burgerlijke stand voor de
hoofdstad en alle nationale territoria (gebieden die nog niet de status van
provincie hadden verworven).~~~ Argentinië telde 3 miljoen inwoners, van
wie er 365.000 in de stad Buenos Aires woonden. |
||
| 1885 |
De beroemde Italiaanse actrice
Eleonora Duse (1859-1924) trad voor het eerst in Argentinië op (in het
Politeama theater). |
||
| 1886 |
President Roca werd als president
opgevolgd door zijn zwager, Miguel Juárez Celman. Vice-President werd
Carlos Pellegrini (1846-1906). Het congres keurde belangrijke wetgeving goed:
het wetboek van strafrecht (Código Penal) en een nieuwe mijnwet.
Het nieuwe strafwetboek maakte een einde aan de wetten en gebruiken uit de
koloniale periode, die bij gebrek aan beter nog tot 70 jaar na de
onafhankelijkheid van kracht waren geweest.~~~ In november werden in Buenos
Aires de eerste gevallen geconstateerd van een cholera-epidemie die zich snel
over het hele land verspreidde.~~~ De Franse actrice Sarah Bernhardt
(1843-1923), een van de allergrootste theaterpersoonlijkheden van de tijd, trad
voor het eerst op in Argentinië (Politeama theater). |
||
| 1887 |
In juni werd de vakbond voor
spoorwegarbeiders "La Fraternidad" (de broederschap)
opgericht.~~~ Volgens de plaatselijke volkstelling had Buenos Aires 440.000
inwoners. |
||
| 1888 |
In januari vonden grote stakingen
plaats in Buenos Aires. Als eerste begon het huispersoneel (tegen de verplichte
identificatie), gevolgd door obers en koks, zodat alle restaurants moesten
sluiten. Tenslotte deden ook alle koetsiers mee.~~~ Het congres keurde de wet
op het burgerlijk huwelijk goed (11 november). Voortaan moesten alle huwelijken
in Argentinië eerst voor een ambtenaar van de burgerlijke stand, in plaats
van in de kerk door een priester, worden voltrokken. Ex-president, journalist
en schrijver Domingo Faustino Sarmiento overleed in Asunción tijdens een
verblijf in Paraguay (11 september).~~~ In La Plata werd het "Museo de
Ciencias Naturales" (Museum voor Natuurlijke Historie) voor het
publiek geopend. In het Teatro Colón van Buenos Aires trad de Italiaanse
sopraan Adelina Patti (1843-1919) voor het eerst op (in de opera de Barbier van
Sevilla). |
||
| 1889 |
Op 1 september werd de
Unión Cívica de la Juventud (Burgerunie van de Jeugd)
opgericht, de eerste moderne politieke partij in Latijns-Amerika.~~~ Op 28
januari opende Vice President Pellegrini het eerste gedeelte van de nieuwe
haven van Buenos Aires, Puerto Madero, aangelegd naar Antwerps model.~~~
Cecilia Grierson (1859-1935) studeerde als eerste Argentijnse vrouw af in de
medicijnen en werd daarmee de eerste vrouwelijke arts van het land. |
||
|
|
Op 26 juli brak een revolutie uit,
geleid en aangesticht door de Unión Cívica (zoals de
Unión Cívica de la Juventud zich sinds april was gaan
noemen). De leiders van de revolutie tegen het federale gezag waren Leandro N.
Alem (1842-1896) en Generaal Manuel J. Campos (1847-1908). De opstandelingen
wilden een einde maken aan het bewind van President Juárez Celman, dat
zij als corrupt en ondemocratisch beschouwden. De positie van de regering werd
al snel onhoudbaar omdat tegelijkertijd een financiële crisis de economie
een zware klap toebracht. Door de snel stijgende goudprijs kon de regering de
lopende rekeningen niet meer betalen. De moeilijkheden waren deels veroorzaakt
door de kostbare vriendjespolitiek van de President, waardoor grote sommen
gemeenschapsgeld in de zakken van een kleine groep mensen verdwenen. Op 6
augustus trad Juárez Celman af en werd opgevolgd door Carlos Pellegrini,
die meteen begon met de drastische sanering van de openbare financiën.
|
||
|
|
De Unión Cívica
viel uiteen in twee delen. Een deel (onder leiding van leandro N. Alem) noemde
zich voortaan Unión Cívica Radical (Radikale Burgerunie).
Deze vleugel was te beschouwen als de erfgenaam van de vroegere federalisten.
De rest van de partij ging onder leiding van Mitre verder als Unión
Cívica Nacional.~~~ Op 16 october werd de Banco de la
Nación, de Argentijnse centrale bank, opgericht. Deze bank moest
streng toezicht houden op de geldvoorraad en plotselinge crises en rampen
helpen voorkomen. |
||
| 1892 |
Luis Sáenz Peña
(1822-1907) werd tot president gekozen. Vice president werd José
Evaristo Uriburu (1831-1914).~~~ De politie had een samenzwering ontdekt van de
Unión Cívica Radical. De leiders werden gearresteerd en de
staat van beleg werd afgekondigd. |
||
| 1893 |
Hipólito Yrigoyen
(1850-1933), voorman van de Unión Cívica Radical, en
neefje van Leandro N. Alem, leidde een revolutie tegen de staat in de
provincies Buenos Aires, Santa Fe en San Luis (juli). Deze opstand mislukte
maar kreeg een gevolg in Tucumán in september. Van daar uit sloeg de
beweging weer over naar Santa Fe, waar Leandro Alem de leiding had. Met zijn
arrestatie faalde ook deze opstand van de radikalen. Yrigoyen werd naar
Montevideo verbannen. De federale regering besloot tot interventie in Buenos
Aires, waarmee de gekozen provinciale autoriteiten naar huis werden gestuurd.
In hun plaats werd een tijdelijke regeringscommissaris (interventor)
aangesteld.~~~ De vakbonden zagen hun ledental groeien. De Unión
General de Trabajadores (UGT, Algemene arbeidersunie) telde ruim 41.000
leden, verdeeld over meer dan 40 verschillende kleinere bonden. De eerste
Rooms-katholieke vakverenigingen (Círculos Obreros
Católicos) werden opgericht nadat Paus Leo XIII de encycliek
Rerum Novarum had gepubliceerd. |
||
| 1894 |
Op 8 juli werd in Buenos Aires de
Avenida de Mayo officieel voor het verkeer opengesteld. Het was een
flaneerboulevard en verkeersader in Franse beaux-arts-stijl en ogenschijnlijk
geïnspireerd door het Parijse voorbeeld van Baron Eugène Haussmann
(1809-1891). |
||
| 1895 |
Nadat President Sénz Pena
wegens gezondheidsredenen had moeten aftreden werd José E. Uriburu
president.~~~ Volgens de tweede algemene volkstelling had Argentinië een
bevolking van 4 miljoen. De bevolking van Buenos Aires was 680.000. |
||
| 1896 |
Stichting van de Partido
Socialista Obrero (Socialistische arbeiderspartij) onder leiding van de
arts Juan B. Justo (1865-1928). De krant La Vanguardia werd het
officiële partij-orgaan.~~~ Leandro N. Alem, leider van de Unión
Cívica Radical pleegde op 1 juli zelfmoord. De geliefde politicus en
veelgevraagd redenaar Aristóbulo del Valle stierf in januari.~~~ De
aanleg van de marinehaven Puerto Belgrano vlakbij Bahía Blanca was het
begin van de opkomst van deze stad als uitvoerhaven voor graan. |
||
| 1897 |
In Buenos Aires werd de eerste
electrische tram in gebruik genomen. |
||
| 1898 |
Julio Argentino Roca werd voor een
tweede termijn gekozen tot president. Vice-President werd Norberto Quirno Costa
(1844-1915).~~~ In Córdoba werd de eerste waterkrachtcentrale in gebruik
gesteld. |
||
| 1899 |
Nadat de President Roca zich op 15
februari tijdens een ontmoeting in Straat Magelhaan officieel had verzoend met
de Chileense president Federico Errázuriz (1850-1901), kon het slepende
grensgeschil met Chili worden opgelost. De grenzen tussen beide landen werden
in gezamenlijk overleg vastgesteld en in een verdrag bezegeld.~~~ In april
staakten de 25.000 koetsiers in Buenos Aires tegen de verplicht gestelde
vergunning. |
||